Friday, 7 February 2020

#මයිනාගෙ කතා... 69
මුහුදු යෑම


                                                    මයිනගෙ ගම තිබුනෙ මහමුහුද කිට්ටුව පාත නෙව. ටවුමට ගියත්, බස් එකට නගින්න ගියත්, කොතනට ගියත් මුහුදු හුළං වැදි වැදි තමා ගියේ. ගාළු පාර දිගෙ ඒ පැත්තට ගිහින් ආවත් මේ පැත්තට ගිහින් ආවත් අඩුවක් පාඩුවක් නැතුව ලුනු රස විඳගෙන එන්න පුළුවන්. අපේ ගම්පළාත්වල ඈයොන්ගෙ ප්‍රධාන ජීවන වෘතින් අතර එකක් තමයි මුහුදු රස්සාව.

                                                      මුහුදු රස්සාව කරන වෙනස් වු ක්‍රම තියෙනව, දකුණේ ධීවරයන් අතර ප්‍රචලිත ක්‍රම උනේ වල්ලම්, බළ ඔරු, පොඩි බෝට්ටු, හැඹිළි දැල් හෙවත් ලයිට් කෝස්, බහු දින ධීවර යාත්‍රා හෙවත් ටැංකි බෝට්ටු. මේ ක්‍රමවලටත් වෙන වෙනම මාළු ඇල්ලිමෙ විදි සහ කාළ වේලාවන් තිබුනා. අප්‍රියල්, මැයි මාසවල ඉඳලා අගොස්තු, සැප්තැම්බර් වෙනකම් ඇතිවෙන වාරකන් කාලේ බොහේ ධීවර පිරිස් මුහුදු රස්සාවෙන් ඈත් වෙනව. ඒ කාලේ ඇතිවන මුහුදේ රළු බව (අධික සුළං සහ වැසි) නිසා මුහුදු යෑම අනතුරුදායකයි. වසරේ එක එක කාළවල එක එක විදියට තමයි මාළ අහු වෙන්නෙ. හුරුල්ලා, බෝල්ලා, බළයා, අලගොඩුවා, කෙළවල්ලා, ලින්නා..... වගෙම සමහර ගල් මාළු වර්ගත් ඔය අතරෙ ඉන්නව.




                                                 දැනට ලංකාවෙ තහනම් පන්න ක්‍රමයක් වන හැඹිළි දැල් හෙවත් ලයිට් කෝස් වලින් තමයි වැඩිපුරම මාළු අල්ලන්න පුළුවන්. හැබැයි ඒ ක්‍රමය මත්ස්‍ය සම්පත විනාශයට කාරණාවක් නිසා සාම්ප්‍රදායික ධීවර ප්‍රජාව මේ ක්‍රමයට තදින්ම විරුද්ධයි. බළ ඔරුව කියන්නෙ ප්‍රමාණයෙන් විශාළ ඔරු විශේෂයක් මේ ඔරු අතීතයෙ ඉඳලම වැඩිපුරම තිබුනෙ දොඩන්දූවේ. දොඩන්දූව ප්‍රසිද්ද වෙන්නෙත් මේ බළ ඔරු නිසා.  උණ ගසක ආධාරයෙන් සාදා ගන්නා බිලී පිත්තකින් බළයන් ඇල්ලිමටම මෙම ඔරුව යොදා ගන්න නිසා මේ නම කිව්වා වෙන්නත් පුළුවන්. අනිත් ක්‍රමය තමයි වල්ලම් සහ පොඩි බෝට්ටු ඒ දෙකම කරෙ මුහුදේ යම් තරමක දුරකට ගිහින් යොත හෙවත් තංගුස් ආධාරයෙන් මසුන් මැරිම සහ කුඩා දැල්ලන් (වලා දැල්ලන්) අතංගුවක ආධාරයෙන් ඇල්ලිම ඒවට කිව්වෙ අත් පන්න කියලා. අනික තමයි බහුදින ධීවර යාත්‍රා හෙවත් ටැංකි බෝට්ටු, සතියක හො ඊට වැඩි කාළයක් මහමූදේම සැරි සරලා මසුන් අල්ලන ක්‍රමයක් තමයි ටැංකි බෝට්ටුවලට තිබුනෙ.

                                                අත් පන්නත් එක එක නම්වලින් හැඳින්නුනා. පුඩු පන්න, බටර් ලෝන්, මහ පන්න (මෝරුන්, කොප්පරුන්, තළපත් වැනි මත්සයන් ඇල්ලිමට යොදාගත් අතර තංගුස්පොට කෙළවරට කම්බියක් සම්බන්ධ කර එහි කෙළවර බිළි කොක්ක ගැට ගසා තිබුනි. විශාළ මත්සයන් තංගුස්පොට කටින් කපා දැමීම වැළැක් වීමට මෙම කම්බිය උපයෝගි කර ගන්නා ලදි.) වගෙ. තොටගමුවෙන් මුහුදත් එක්ක සම්බන්ධ උනු උඩුමුල්ල ගඟ හෙවත් මොළපු ඔය පුරා ඔරුවෙන් සහ පොඩි බෝට්ටු වලින් හක්කලං කරපු නසරාණින්ට මුහුදු යෑමේ ආශාවක් ආවා. මේ ආශාව වැඩි වෙලා ගිහින් තඩියගෙ මාමා කෙනෙකුගෙ පොඩි බෝට්ටුවෙන් මුහුදු යන්න කට්ටියම සෙට් උනා.

                                                දවසක් හැන්දෑවක කට්ටිය 5 දෙනෙක් මුහුදු යන්න පිටත් උනා. මයිනා සහ තවත් දෙදෙනෙක් ජීවිතෙ ප්‍රථම වතාවට මුහුදු යනව. එකෙක් කිහිප වතාවක් මුහුදු ගිහින් තිබුනට පොඩි බෝට්ටුවකින් යන පළවෙනි වතාව. තඩියා බෝට්ටුව පදවන්නා සහ එකම එක දවසක් මුහුදු ගිහින් තියෙන එකෙක්. රෑට කන්න පාන් සහ ජෑම් එහෙම අරන් කට්ටියම ගියා මූදු. තොටගමුවේ පාළමෙන් පන්නං මුහුදට ගියපු බෝට්ටුව රළ පාහර උඩින් පැන පැන ගැස්සි ගැස්සි පැද්දි පැද්දි යදිදි මයිනට බඩු බනිස්. දවල් කාපු අල, ළුනු, මිරිස් කෑලි තක්කාලි සහ බත් ඇට එළියට. ඒක දැකපු අනිත් එකෙකුටත් ඕවෑක්.......කා තමයි ඉතිං.
"වතුර ටිකක් බීපං අඩෝ"
"අර දෙහි ගෙඩිය කටිං හපලා ඇඹුල් ටික ටික බීපං"
"පළවෙනි පාර ඔහොම තමයි බං, ටිකකින් හරි යයි"

                                                     උපදෙස් ලෝකයයි හැබැයි වමනෙ නවතින්නෙ නැත, අනික තමයි තඩියා ගඟෙ බෝට්ටු පැද්දට මුහුදෙ රළ පහර එක්ක බොට්ටු පැදිල්ල ඌට තෙරෙන්නේද නැත. රළ පහරෙ සැරත් එක්ක තඩියත් බය වෙලා වැඩේ අංජ බජල් වෙන සයිස් එකටම ආවා. එක්කො බෝට්ටුව පෙරලෙනව නැත්තං නැත්තං තඩියා බෝට්ටුව ගල් පරෙකට නග්ගනව. වමනේ දාන එවුං දෙන්නා අන්තිම වෙද්දි මළමීණි දෙකක් ගානට වැටිලා බොඩිස් වෙලා. වමනේ නොදාපු එකා මර බයෙන් ඇලිලා මොකද ඌට පීනන්න බෑ. මුහුදු ගිහින් පොඩි පළපුරුද්දක් තිබුනු එකා තඩියට උපදෙස් දෙනව, තඩියා ඒ උපදෙස් වළට අනුව බොට්ටුව පෙරල ගන්නෙ නැතුව ඉන්න ෆුල් ට්‍රයි එක දෙනව.

                                                            වමනෙ දාලා දාලා බොඩිස් වෙලා හිටපු මයිනා තඩියට බොහොම අමාරුවෙන් කිව්වා "අල්ලපිය ගොඩට" කියලා. බොහොම අමාරුවෙන් ආයෙමත් ගොඩබිම දිහාවට එන්න ගත්තට මොකද ඇත්තම කතාව තමයි හික්කඩුව අවට මුහුදෙ ගොඩ බිමට ආසන්න වෙද්දි මාරාන්තික කපොලු කීහිපයක් තියෙනව. ඒ තැන්වලින් බොහොම පරිසමට බෝට්ටුව අරන් එන්න ඕනේ. එක කොටසක තියෙනවා රළ බිඳෙන තැනක් ඔය හරියට කිව්වෙ "හළන පරේ" කියලා එතනින් බොහොම පරිසමින් බෝට්ටුව ගන්න ඕනෙ. අනිත් තැන තමයි මුහුදෙන් ඇවිත් උඩුමුල්ල ගඟට ඇතුල් වෙන තැන, එතනින් කැරකිලා යන රළ සහ දිය පහර සීනිගම දේවාලේ දිහාවට ඇදගෙන යනව. එතනින් මිස් උනා කියන්නෙ කෙලින්ම ගල් පරේ වැදිලා තමයි නවතින්නෙ. ඉස්සර තිබුනු හික්කඩුව ධීවර වරායට බෝට්ටුවක් ඇතුල් කරනව කියන්නෙ හරිම අමාරු වැඩක්. හොඳම පළපුරුදු කෙනෙකුට ඇරෙන්න එතන දිය කපොල්ලෙන් එනව කියන්නෙ මරණයට අත වැනුවා වගෙ තමයි. දැන්නම් ධීවර වරාය ඉතාම උසස් විදියට හදලා තියෙනව. ඔය වරායට ඇතුල් වෙන්න නම් හරියටම රළ එන විදිය බළලා ඒක රළ පහරකුත් එක්කම වරාය ඇතුළට එන්න ඕනේ. හැබැයි ඔතනින් තඩියට ජීවිතේට බෝට්ටුවක් ගන්න බෑ. අන්තිමට තීරණය කලා සීනිගම දේවාලෙ ළඟට බෝට්ටුව ගොඩ කර ගන්න හැබැයි ඒ වැඩෙත් තඩියට කර ගන්න බෑ. මොකද දේවාලේ කිට්ටුවත් තැන් තැන්වල ගල් පර තියෙනව ඒ තැන්වලින් බොහොම පරිසමට බෝට්ටුව ගන්න ඕනේ.

                                                  දැන් ඉතිං මුහුදෙ ඉන්නත් බෑ ගොඩට යන්නත් බෑ. මයිනා සහ අනිත් එකාට වමනෙ කියලා දාන්න තව කිසිම දෙයක් ඉතිරි වෙලත් නෑ. ඔය හවස් අතේ හික්කඩුව වරායට ගොඩ වෙන්න එන ටැංකි බෝට්ටුවක හිටපු සෙට් එකක් ඈත ඉඳන්ම බලාගෙන ඇවිත් තියෙන්නෙ මොකක් හරි අවුළක තමයි බොඩි බෝට්ටුව තියෙන්නෙ කියලා. ඒ බෝට්ටුව ලං කරලා "මොකෝ මල්ලි අවුළ" කියලා ඇහුව්වා. මොකෝ ඉතිං අපි මුහුදු යන්න ආවා දැං කෙළවිලා ඉන්නෙ කියන්නයෑ. "අනේ අයියෙ අපි ගඟෙ ඉඳලා ඇවිත් පොඩ්ඩක් මූදට දැම්මා දැං ආයෙමත් යන්න විදියක් නැතුව ඉන්නෙ" කියලා කිව්වා. ඕං ඉතිං ඒ බෝට්ටුවෙ එකෙක් මේ බෝට්ටුවට පැනලා අර බෝට්ටුව පස්සෙම තියාගෙන ගිහින් ඇතුල් උනා වරායට. ඔය වරායෙ ඉන්න හැම බෝට්ටුකාරයම හැම ධීවරයම වගෙ මයිනගෙ තාත්තාව දන්නව සහ මයිනවත් දන්නව.

                                                  බෝට්ටුව ගොඩට අල්ලලා ඉවර උනාම මයිනා ඉතිං බොහොම අමාරුවෙන් නැගිට්ටා. හුටා සේකර මාමා කියලා පොරක් ඉන්නව මිනිහ ළඟට ඇවිත් "මද්දු අයියගෙ පුතා දැං මූදූත් යනවැයි" කියලා අහපි. "මොන මුදූද මාමේ මේන්න මූ ගඟේ ඉඳලා බොට්ටුව මූදට දැම්මා ආයෙමත් යන්න බැරුව මෙහෙට ගොඩ කර ගත්තෙ" කියලා බොහොම අමාරුවෙන් කිව්වා. මිනිහ දැන ගත්තා අම්බානක වමනේ දාලා තමයි මේ ඉන්නෙ කියලා. පස් දෙනාම එක්ක ගෙන ගිහින් ක්‍රීම් සෝඩා අරන් පොවලා "දැන් ගෙදර ගිහින් හෙට කවුරු හරි එක්ක ඇවිත් බෝට්ටුව අරන් යන්න පුතේ" කියලා මයිනව ගෙදර එව්වා. ඊළඟ දවසේ තඩියගෙ මාමා ගිහින් බෝට්ටු අරන් ආවා ආයෙමත්. එදා මෙදා තුර මයිනා නෙවෙයි මූදු යන්න හෙව්වෙ. හැබැයි ඉතිං අද දවසෙ උනත් මයිනා හික්කඩුව වරාය දිහාවට ගියොත් නිකං මාළු කූරියෙක් දෙන ධීවරයො ඉන්නව. ඒ මයිනගෙ තාත්තට තිබුනු ගෞරවෙට මිසක් මයිනට ඇති ලබ්බකට නම් නෙවෙයි. ගැංසියෙ එවුන් නම් කාඩ් එකක් ගැහුව්වා "මයිනයි, තඩියයි මූදු ගියා වගෙයි" කියලා. එන්නං ඈ....
___මයිනා__

Thursday, 6 February 2020

#මයිනාගෙ කතා... 68 ... ටිංකිරි

                                                                            ඉස්සර ටින්කිරි කියලා ටින් එකක් ආවා මතක ඇති ඔහෙලට. ගෑනු කෙනෙක් ඔළුව උඩ මොනවදො තියාගෙන යනව වගෙ රූපයක් තමා තිබුනේ. ටින්කිරි බොහො වෙලාවට ගෙනාවෙ මොනව හරි කෑමක් හදන්න තමා. කිරි ටොෆි, කිරි අළුවා, අලදෝසි..... වගෙ එක එක ජාති හදන්න.  ඒ කාලේ වෙළඳපොලේ තිබුනෙ "මිල්ක් මේඩ්" කියන නෙස්ලෙ බ්‍රෑන්ඩ් එක විතරයි වෙන්න ඕන. අධික සීනී සාන්ද්‍රණයෙන් අනූන ටිංකිරි පොඩ්ඩක් සමහර වෙලාවට අල්ලට හම්බ වෙනව ඉතිං ගෙදරට ගෙනාපු දවසට. ඕං ඔය ටින්කිරි කෑමට මයිනා පට්ටම පෙරේතයි.

                                      මේ කියන කාලේ මයිනා ඉස්කෝලෙ 10 වසර වගෙ වෙන්න ඇති. ඒ කාලේ තාක්ෂණික විශයන් යටතෙ ගෑණු ළමයින්ට ගෘහ විද්‍යාව කියල විශයක් තිබුනා. මතක විදියට අපේ ඉස්කෝලෙ ගෘහ විද්‍යාව ඉගැන්නුවෙ ලක්ෂ්මි කියලා ටීචර් කෙනෙක්. ශරිර ප්‍රමාණයෙනුත් ටිකක් මහත දෙහෙත කෙනෙක්. කොල්ලො නම් ඉතිං බැරි පුළුවන් ගානේ වානිජ හා ගිණුම් කරද්දි පංතියෙ කෙල්ලො දෙතුන් දෙනෙක් හැර අනිත් ඔක්කොම එවුන් කරෙ ගෘහ විද්‍යාව. ඒ වෙනකොට අපේ පංතියෙ හිටපු කෙල්ලො හිතාන හිටියෙ උං තමයි වැඩර්ලා කියලා. ඉඳ හිට වඩයක් බැද්දට, සීනී සම්බෝළයක් හැදුවට මුං හිතුවෙ හිල්ටන්, ගලදාරි හොටෙල්වල එවුන්ටත් අපි එක්ක උයන්න බෑ කියල.   
                     
                                                            ඔය සමහර කෙල්ලො මයිනා එක්ක සේෆ් උං ඉතිං ඔය මොනවහරි හදපු වෙලාවට මයිනටත් චුට්ටක් දෙනව. ඔය අතරෙ හිටියා කෙල්ලෙක් මයිනා එක්ක පට්ට මළ, කරපු වරදකුත් නෑ එන්නෙම වළියට. සමහර වෙලාවට කෙල්ලො කෑම එහෙම හදලා පංතියෙ අනිත් එවුන්ට බෙදුවට මේකි නෙවෙයි මයිනට අහක දාන දෙයක් දුන්නෙ. ඕං ඔහොම කාළය ගෙවීගෙන ගිහිල්ලා එක දවසක පංතියෙ කෙල්ලො ඉතිං කෑම වර්ග හදන්න සීනී, පිටි, පොල් එහෙම උස්සං ඇවිත්. අර මයිනත් එක්ක මළ ඕවර් එකී ටින් කිරි එකක් උස්සගෙන ඇවිත්. මේක දැකපු වෙලාවෙ ඉඳලා මයිනට මේ කිරි ටින් එක උස්සන්නම හිත. මයිනගෙ සියලු නසරාණි වැඩ එක්කම එකටම ඉඳපු එකෙක් හිටියා "දමියා" කියලා. මයිනා අරුට කිව්වා අර ටින්කිරි එක උස්සන්න ඕනෙ බං කියලා. ඕ ඉතිං ඉන්ටවල් වෙලාවෙ කෙල්ලො අර ගෙනාපු දේවල් ඔක්කොම ගිහින් ගෘහ විද්‍යාගාරය ඇතුලේ මේසයක් උඩ තියලා දොරත් ලොක් කරලා ආවා.
                                                              ගෘහ විද්‍යාව උගන්නපු මිසුත් බැළුවොත් ඇත්තං ඔය කාමරේ ඇතුලෙමයි. හැබැයි ඉන්ටවල් වෙළාවට ගුරු විවේකාගාරෙට යනව අනික් ගුරුවරු එක්ක තේ එහෙම බොන්න. ඉන්ටවල් එක ඉවරයි කියලා බෙල් එක වදිනකොටම ළමයි ඔක්කොම පංතිවලට දිව්වා. දමියා කොහෙන්දො හොයා ගනිපු වල් බෙළි අතු කෑල්ලක් ඇරපු ජනේලෙකින් දාලා ටින්කිරි එක තිබුනු සොපින් බෑග් එක පිටින්ම ගත්තා ළඟට. ටින්කිරි එක ගත්තට පස්සෙ එතනින්ම එහා පැත්තෙ වල් බෙළි ගස් අස්සෙන් කැලේට.

"මොකද බං මේකට කරන්නෙ"
"ගෙදර අරන් යමං"
"හපෝ බෑ ගෙදරිං ඇහුව්වොත් කොහෙන්ද කියලා"
"එහෙනං දෙන්නත් එක්කම කමු"
"හරි"
"එහෙනං ඉස්කෝලෙන් පනිමු, හිටපං මං පොත් ටිකත් අරන් එන්නං"
                                                    

                                                       දමියා ගිහින් පොත් ටිකත් අරන් ආවා හොරෙන්.... දෙන්නත් එක්ක දන්න සෙල්ලං ඔක්කො දාලා හිල් කර ගත්තා ටින්කිරි එක. ඊට පස්සෙ ඉතිං පිට්ටනිය එහා කෙළවර කැලෑවට වෙලා ටිංකිරි එක කට තියං බිව්වා. දමියා බාගයයි මයිනා බාගයයි වෙන්න, විනාඩි 2ක් ගියෙ නෑ හැදුනා කැරකිල්ලක් වගෙ හිට ගන්නත් බෑ ඉඳ ගන්නත් බෑ. දෙන්නත් එක්කම පොත් ටිකත් ඔළුවට තියං නිදා ගත්තා වෙන මොනව කරන්නද අර කැලේ මැද්දට වෙලා. නිදා ගනිපු නිදා ගැනිල්ල දෙන්නට ඇහැරුනෙ හවස 5ට විතර වගෙ. එතකොට නම් අර මත් ගතිය ගිහිල්ලා. දෙන්නත් එක්ක කැලේ පාරවල් වලින්ම ආවා දමියලගෙ ගෙදරට. දමියලගෙ ගෙදරින් මූණත් හෝදගෙන බත් පොඩ්ඩකුත් කාලා ගෙදර ගියා. මැණියන්වහන්සෙ ඉතිං කොස්සෙන් එකක් දුන්නා ස්කෝලෙ ගිය එකා නෑ කියල බය වෙච්ච හිංදා. "මම දමියලාගෙ ගෙදර ගියා" කියලා යංතං බේරුනා. ටිංකිරි එක නැති උනා කියලා හොරු හෙව්වට හොරු මාට්ටු උනේ නෑ, අපිත් ඉතිං දන්නෑ වගෙ හිටියා. අදටත් මයිනට ටිංකිරි අරහං
එන්නං ඇ.....
@____මයිනා____

Friday, 24 January 2020

මයිනාගෙකතා... 67 ... රිවිෂන්

                                                                                මයිනා කියන නසරාණියා අ.පො.ස. සා.පෙ. පළවෙනි පාර ජල්ල හුටං කර ගත්තා. කටිටියටම කියන්න මෙයාලා එකෙන්ම ෆේල් රිසාල්ට් එක වැඩ 7යි සම්මාන එකයි හාද. ෆේල් උන විශය ගණිතය ආඩම්බරෙන් කියන්නෙ හරිද?. "තෝ මෙහෙම හිටියොත් තොට වෙන්නෙ කුළී වැඩ කරන්න ඒක හිංදා කරපිය ආයෙමත් විභාගෙ" කියලා ගෙදර එවුන්දලා එළෙව්වා පුණරික්ෂණ පංති. කියන්න සංතෝෂයි මිතුරනි රුහුණු රටේ අග නගරේ ගාළුපුරේ සිරි බලන්න පුළුවන් විදියට තමා පංති යන්න ලැබුනේ. ඒ කාලේ ගාල්ලෙ සා.පෙළ සඳහ ජනප්‍රිය පංති දෙකක් තිබුනා, එකක් "ඉගෙනුම" අනික "හයස්ටඩි".


                                  "ඉගෙනුම" කියන්නෙ වක්වැල්ල පාරෙ තිබුනු වෙනස්ම විදියෙ පංතියක්. හරියට පාසලක් වගෙමයි, නීතී මාලාවක් සහ වෙනස්ම විදියකට විනය පවත්වාගෙන ගියපු තැනක්. විශාළ පරණ වළව්වක වගෙ ගෙයක තිබුනු ඒ පංතිය ඇතුලේ 1 වසරේ ඉඳලා උ.පෙළට යනකම් පංති පැවැත් උනා. සතියේ උදේ 8.30 ඉඳළ දවල් 2ක වෙනකම්ම පුණරික්ෂණ කරන ඈයොන්ට පංති. ස්කෝලෙ ගියා වගෙ තමයි ඉතිං. සුදු ෂර්ට් එක අඳින්න ඕනේ ඩෙනිම් අඳින්න බෑ, කළිසම කළු හො වෙනත් විච්චූරණ නොවන පාටක්. පංතියට ගියාම සද්ද බද්ද බෑ නිශ්සබ්දව ඉන්න ඕනෙ එහෙම සද්ද දාලා අහු උනොත් පංතියෙන් එළියට සහ කණ පැලෙන්න ලැබෙනව. නැවත පංතියට එන්න ඕනේ නම් දෙමව්පිය දෙපළගෙන් කෙනෙක් සමග එන්න ඕනේ. පංතියට එක දවසක් හරි ආවේ නැත්තං රිපෝර්ට් එකේ හේතුව ලියා මව්පිය දෙපළගෙන් කෙනෙකුගෙ අත්සන ඇතිව ආ යුතුයි. ඕං ඔහොම නීති සම්බාරයක් ඔය පංතියෙ තිබුනා. පංතියට ළමයි බාර ගන්නෙත් මව හො පියා සමග පැමිණියොත් පමණයි.
                                                     පංතිය ඉස්සරහම තිබ්බෙ කර්තකොළම්බන් අඹ ගහක් හම්මෙ ඉතිං ගෙඩි ඔළුවෙ වදිනව, ඒත් එක ළමයෙක් නොවෙයි ඇහැක් ඇරලා බැළුවෙ ඒ දෙස. අනිත් පැත්තෙ තිබ්බා මිදි වැළක් ඒ මිදි වැළ පහු කරන් තමයි පංතියට ගියෙ. අනේ ඉතිං මිදි ඇඹුළයි කියල හිතාගෙන ඒ දෙස බල බල පංතියට ගිය එක තමා උනේ. ඕං ඔය පංතියට මයිනා ඇතුළුව තොටගමුවෙ, කළුපේ, සීනිගම, තෙල්වත්ත ආදි අවට පහත ගම්වලින් 20ක් විතර ගියා. කට්ටියගෙ ගමන පාසල් දුම්රියෙ එහෙමත් නැත්තං ස්කූල් ට්‍රේන් එකේ. මේ සෙට් එකට අතරමගදි රත්ගම සහ බූස්සෙ සෙට් එකකුත් සෙට් වෙනව. අපරාදෙ කියන්න බෑ 40ක විතර පිරිස පෝළිමට පංතියට ගොඩ වදිනව. ඒ වගෙම ඉතිං රණඩු බණ්ඩු වලිනුත් අඩුවක් නෑ. ගම් පළාතේ රිච්මන්ඩ්, මහින්දෙ, ඇලෝෂියස් යන පොඩි එවුන්ට පට්ට හැපි ඇයි ඉතිං අයියල සෙට් එක ඉන්නව නෙ. ලොකු පංතිවල එවුං සද්ද නෑ පොඩි එවුන්ට එහෙම සද්දෙ දැම්මා කියන්නෙ අම්බනයි ටිකයි වෙන්න කන්න වෙනව. හවසට ගාල්ලෙ ස්ටෑන්ඩ් එකේ පොඩි පොඩි වලි ලොකු වෙලා කවකටු පාරවල්, පිහි - කිනිසි පාහරවල් එහෙමත් හුවමාරු උනා. අන්තිමට ගාල්ලෙ පොලිසියෙන් ස්ටෑන්ඩ් එක ඇතුලේ පොලිස් මුරපොළකුත් ස්තාපිත කලා මේ දරු පැටව් නිසාම.

                                                                   ඕං ඉතිං කට්ටිය පංතියට යද්දි ඔළුවෙ වදින අඹ ගැන පට්ට ඊරිෂියාවයි. මොනව කරන්නද මේ අඹ ගෙඩියක් නොකෑවොත් ගමට සහ නමට හොඳ නැති නිසා ඒ වෙනුවෙන් සියළු දෙනා වෙහෙසුනා. හැබැයි ඉතිං අහු උනා කියන්නෙ "තිස්ස ද සිල්වා" ගෙ කම්බුළ හිරි වැටෙන පහර ෂුවර්. තිස්ස ලොක්කා තමයි ඔය පංතියෙ අයිතිකාරයා සහ නිසි බළධාරියා යකෙකුටවත් බය නැති යකා. ඕං එක සවසක පංතිය ඇරිලා එළියට බැහැලා යද්දි තෙරපි තෙරපි යන ළමයි අතරින් අත දාලා කැඩුව අඹයක් කැඩු සැනින්ම ඉස්සරහ ගිය එකාගෙ බෑග් එකට දැම්මා ඌ දන්නෙත් නෑ. හැබැයි අඹේ කැඩූ සීන් එක ගණං උගන්නපු තඩි සර් දැකල තිබුනා, කැඩු එකා හරියටම ෂුවර් නැතත් සැකයට ඔෆිස් රූම් එකට ගෙන්නපු පස් හය දෙනා අතරෙ මයිනත් හිටියා. අඹ ගෙඩිය කැඩුවා කිව්වට ගෙන්නපු එකෙක්වත් ළඟ අඹ ගෙඩිය තිබුනෙ නෑ, අඹ ගෙඩිය දාපු බෑග් එක තිබුනු එකා ඔෆිස් එකට ආවේ නෑ. හැබැයි ඉතිං සර් පැහැදිළිවම කිව්වා "තොපිලගෙන් එකෙක් තමා අඹ කැඩුවෙ වැඩිපුරම මට සැක තෝ තමයි" කියල. මයිනා හෙණ ශෝක මූඩ් එකක් දාගෙන "අපට හොරෙන් අඹ කන්න ඕනේ නෑ සර් අපේ ගෙදර අඹ ගස් පහක් හයක්ම තියෙනව" කියලා ආවා ඉතිං විනීත සුවනීත දරුව වගෙ. ආවට මොකද ඔය ගණං සර් මයිනව හොඳට නෝට් කරං හිටියෙ. විටින් විට "චූස් - බූස්" සද්ද දාපුවා, චිට් ලියල යවපුව, කෙල්ලන්ගෙ බෑග් අස්තානගත කරපුව වගෙ වැරදි බර ගාණකට සර් චූදිතයෙක් හොය හොය හිටියෙ.

                       ඒ මදිවට ඔය පංතියෙ හිටියා චන්ද්‍රසිරි අයියා කියලා පියන් කෙනෙක්, ඕකා ළමයි පංතිය ඇරිල ගියාම බයිසිකලෙන් පස්සෙන් ගිහින් බලනව පාරේ යද්දි කරන වැරදි. ඒවා බලං ඇවිත් තිස්ස සර්ට වාර්ථා කිරිම ප්‍රධානම කර්‍ය්ය තමා ඕකට තිබුනු. එක දවසක චන්ද්‍රසිරියයි සයිකලෙයි කාණුවකට පෙරලා දැමීමෙ චෝදනාවකුත් මයිනට තිබුනා. අහම්බෙන් සිදු වූ සිදුවිමක් ලෙස දක්වා චන්ද්‍රසිරියව සයිකලෙත් එක්කම කාණුවට දැමීමට අපත ගැන්සියම එකසේ සහබාගි උනා. ඒ ඒ චෝදනාවලට ප්‍රධාන වැරදිකරු ලෙසට සැකයට භජනය උනත් සාක්ෂි නැතිකමින් දඬුවම් නොළබා සිටිමෙ වාසනාව තිබුනා.

                                                                   ඔන්න ඔහොම ඉඳලා හෙණහුරා ලබපු ගණිතය විෂය තිබුණු දවසක, අර පැණ්ඩා වගෙ මහත සර්ගෙ පංතිය ඉවර වෙලා පේළි පේළි ළමයි පංතියෙන් එළියට යනව. මයිනා ටිකක් ඉස්සරහ පේළියක හිටියෙ. ඉස්සරලම ගෑණු ළමයින්ගෙ පැත්තෙන් කෙල්ලො ටික එළියට බහිනව, මයිනා ඉතිං පිටි පස්සට හැරිලා බැළුවා සර් කාරයා පේන්න නෑ. දැම්මා ලේන් පැටියෙක් වගෙ සද්දයක්, ඊට පස්සෙ අර එළියට බහින කෙල්ලෙකුට "සුදූ මං එනකං ඉන්න හොඳේ" කියලා කිව්වා. කියන්න දුකයි පිංවතුනි...... අර පැන්ඩා සර් වාඩි වෙලා ඉඳල නෙව මයිනගෙ ඩෙස්ක් පේළියට පේළි 3ක් විතර පිටි පස්සෙන්.  අපරාදෙ කියන්න බෑ වැදුනා කම්බුල් පාරවල් ටිකක් නිකං දත් ගළවන්න බෙහෙත් විදලා වගෙ දැනුනෙ. "ආයෙමත් තොට පංති එන්න ඕනෙ නම් අම්මා හරි තාත්තා හරි එක්කං වරෙං" කියලා දුන්නා විධානයක්.

                                                                පැණ්ඩා සර් පස්සෙන් ගිහින් ෆුල් ට්‍රයි එකක් දුන්නා ෂේප් වෙන්න වැඩේ හරි ගියෙ නෑ. ගෙදරට ගිහිං කියන්නයෑ මෙහෙම උනා කියලා ඩබල් පෝරියල් නෙව කන්න වෙන්නෙ. විභාගෙට ඉතිරි තව මාස 2ක් වගෙ කරන්න දේකුත් නෑ පංති යන්නත් නෑ. වෙනද වගෙ පංති යන වෙලාවට ගෙදරින් ඇවිත් අනිත් එවුන් එක්කම ගාල්ලට යනව, ආයෙමත් පංති ඇරිලා අනිත් එවුං එන වෙලාවට ගෙදර එනව. එහෙම සතියක් විතර ගියාම හයිස්ටඩි ක්ලාස් යන කොල්ලෙක් සෙට් වෙලා ඌ කිව්වා "වරෙං අපේ පංතියට ගිහින් බළමු" කියලා. ඌත් එක්ක ගිහිල්ලා ඒ පංතියෙ හිටපු එකාට වැඳලා ඉතිරි මාස 2ක හයිස්ටඩි යන්න හදාගත්තා. ගෙදර මිනිස්සුන්ගෙ හිතේ තාම ඉගෙනුමට යන සුවනීත දරු පැටියා කියල. ඒ මාස දෙකත් ඉවර කරලා ස.පෙළ නම් ලිව්වා යංතං ගොඩත් ගියා....... තාම ඉතිං ඔය වක්වැල්ල පාරෙන් යද්දි "ඉගෙනුම" දැක්කම තනියෙං හිනා...
එන්නං ...... ඇ.......
_____මයිනා____

Saturday, 14 September 2019

මයිනාගෙකතා ..65... ලව් -1

මයිනාගෙකතා ..65... ලව් -1

                             මයිනා සහ කුක්කුඩෝල් ප්‍රේමයට තිත තැබෙද්දි මයිනගෙ යාළුවෙකුගෙ ප්‍රේම කතාවක් පටන් ගන්න ෆුල් ට්‍රයි එකක් දෙමින් හිටියේ. අපේ එකා ට්‍රයි කරපු කෑල්ලත් එක්කම හිටපු අනිත් කෑල්ල හින්දා වැඩේ හරි යන්නෙම නෑ. ඒ වෙද්දි සියලුම අපතයන් ප්‍රේමයෙ වෙලී ගිලී හිටපු නිසා සහ ලව්සික් එකේ හිටපු මයිනට බෙහෙත් දෙන්න උවමනාව නිසාත් අනිත් කෑල්ල මයිනාට සෙට් කිරිමේ මෙහෙයුමක් පටන් ගත්තා. ඒ වෙද්දි ඒ කෙළි පැටික්කි 9ය වසරේ තමයි හිටියෙ. ඕං ඉතිං මාසයක් විතර ට්‍රයි කරා මේකි නොවෙයි රිප්ලයි දෙන්නෙ, මේකිට ට්‍රයි කරනව කියලා දැන ගතිපු කුක්කුඩෝල් පාරෙ තොටේ කොතන මුණ ගැසුනත් අලුත් එකිට හින්ට් ගහනව සහ රැවුම් ගෙරවුම්.  

                               ඕං ඔය පස්සෙන් යන වැඩේ හරියන්නැති හින්දා මයිනා ලව් ලෙටර් එකක් දුන්නා. හැබැයි ඉතිං ඔය ලෙටර් එකේ ලිව්වෙ ප්‍රියා සූරියසේනයන් ගායනා කරන
"හදවත ඉල්ලා...
නොලැබුණු විටදී..
දහසක් සිතිවිලි මා ..
හද තුළ කැළඹි...
මිතුරියෙ...
ඔබ කෙලෙසක හො අමතක කරමි....
නොපිරු පෙරුමන් පුරලා කුමටද ලතැවී..." සිංදුව තමයි. ඒ ලෙටර් එක දීලා ඒ දවසෙම අත්‍යාවශ්‍ය කාරණයකට මයිනා කොළඹ ගියා. ඊට දවස් 3කට විතර පස්සෙ මයිනා නැවත එද්දි ලව් එක සෙට් සහ මයිනගෙ යාළුවගෙ ලව් එකත් සෙට්.

                                                                                               දන්නවනෙ බාලවයස්කාර දැරියො ලව් කරන්න ගත්තම තියෙන වදේ..
උදේ ඒකි ස්කෝලෙ යන වෙලාවට පේන්න යන්න ඕන... අයෙමත් ඒකි ස්කොලේ අරිලා එන වෙලාවට පේන්න යන්න ඕන. ඒ ක්‍රියාවලිය හින්දම බයිසිකල් රේස් පදින්න ප්‍රැක්ටිස් පටන් ගත්තා. පාන්දර 6.30 වෙද්දි බයිසිකලෙන් අරකිට පේන්න යනව එහෙම ගිහින් ලොකු අක්කලගෙ ගෙවල් පැත්තට හරි බාප්පා කෙනෙකුගෙ ගෙදරකට හරි ගිහින් 8ට විතර ගෙදර එනව. ආයෙමත් ස්කූල් ටයිම් එකේ මයිනයි අනිත් අපතයයි මහ ගිණි අව්වෙ ටවුන් එකට.





                       ඔය කෙළි පැටික්කිලගෙ ගෙදර බේකරියක් තිබුනා, ඒ කෙළීගෙ පංතියෙ මයිනගෙ බාප්පගෙ පුතෙකුත් හිටියා. මයිනගෙ අපත මල්ලිත් ඒ ඉස්කෝලෙම ඒ ලෙවල් කරනව. හෙමිහිට හෙමිහිට ගිහින් ලව් සීන් එක මල්ලිගෙ කණට ගියා. මූ දවසක අර කෙල්ලව අල්ලගෙන ඒකිගෙන් අහලා
"තමුසේ අපේ අයියත් එක්ක යාළුයිනේ"
"ඔව් අයියෙ කාටවත් කියන්න එපා" කියලා මේ මී හරකි බය වෙලා.

                            එදා ඉඳන් අපේ මල්ලිගෙ කෑම පාර්සලේ දිනපතා පාසල් යනවා සමහර දවස්වල මාළු පාන්, කිඹුලා බනිස්, ක්‍රීම් බනිස් එහෙමත් ඉස්කෝලේ යනව. කුක්කුඩෝල් වගෙ නිතරම කතා කරන්න මීට් වෙන්න අවකාශ නැති නිසා ප්‍රේම පත්‍ර තමා ලියන්නෙ. ඔය කෙලි පැටික්කි ලියුම් ලියලා දෙන්නෙ බාප්පගෙ පුතාට, ඌ පියුන් වැඩේ කරනවට වෙනම මාළු පාන් කනව. ඒ මදිවට ඒ ලියුම මයිනගෙ මල්ලිට පෙන්නල ඌට කියලත් අරකිව බ්ලැක්මේල් කරනව. අර කෙල්ලගෙ ගෙදරින් දෙන සල්ලිත් මුන් දෙන්නා ගන්නව ඒ මදිවට කෙල්ලව බය කරනව "හිටපං අපේ අම්මව එවන්නං ගෙදරට" කියලා. ඕං ඉතිං දිනපතා මේ දුක්ගැනවිල්ල එන්න පටන් ගත්තා, එක දවසක ස්කෝලෙන් ට්‍රිප් එකක් යන එකකට දෙන්න ගෙනාපු රුපියල් 500ක් මුන් දෙන්නා අරං. මේ වැඩේ හරි යන්නෑ කියලා හිතුනු තැන ලව් එක නවත්තලා දැම්මා වෙන මොනව කරන්නද...
                                    ලව් සීන් එක දැනගෙන කෙල්ලගෙ අයියා කෙල්ලට ගහලා තිබුනා. හැබැයි මයිනට මොකවත් කියන්න නම් ආවේ නෑ ඒ ගෙදර කවුරුවත්, ඒ ලව් එක මාස තුනකින් වගෙ ඉවර උනා. මොකද තව ටික කාලයක් ලව් එක ඇදං ගියා නම් අර අපතයො දෙන්නා කෙල්ලට කියලා ගෙදර තියෙන බඩු මුට්ටුත් හොරෙං ගෙන්න ගන්න ලයින් එකක් තිබුනෙ.

එන්නං ඈ........ තව ලව් තියෙනව ඒවත් කියන්නං එක එක.
___මයිනා___

මයිනාගෙකතා ..66.. එළඟිතෙල් සාත්තුව....

#මයිනාගෙකතා ..66.. එළඟිතෙල් සාත්තුව....

18+ එකක් හරි පොඩිහිටියො කියවන්න එපා..


කියමනක් තියෙනව ගෑණු දහකට පෙන්නුවත් පිරිමියෙකුට පෙන්නන්න එපාය කියලා. හරි තොපි හිතන එක තමා! මොකද  ඕක දැක්කොත් මොනවහරි ඇදයක්, වරදක්, කූදයක් කියනවමයි ඒක පිරිමිගතිය. අපේ සෙට් එකේ හිටපු ඇච්චො බැච්චො අතරේ නසරාණිම ඇටිකිච්චෙක් හිටියා. ඒ වෙනකොට ඕකා හිටියෙ ස්කෝලේ 9 වසරේ හැබැයි අපරාදේ කියන්න බෑ ඌට ගෑණියෙක් බඩ කරලා ළමයත් උපද්දලා වැදුං ගෙයි වැඩ ටිකත් කරලා දෙන්න තරම් දැනුම තිබුනා. ඕකා ස්කොලේ ඇරිලා ඇවිත් හවස 4 වෙද්දි දානවා සයිකලෙන් රවුමක් ඒ අපි සෙට් එක සෙට් වෙලාද බලන්න.
මුලින්ම කොටාගෙ ගෙදරට , එතනින් කටාගෙ ගෙදරට, ඊට එහා පැත්තෙ කට්ටගෙ ගෙදර, එතනින් පතයගෙ ගෙදරට ඊට පස්සෙ මයිනා සහ තඩියා සොයාගෙන..

සෙට් එකෙන් බාගයක්ම තොටගමුවෙ හාදයො ඉතිරිබාගෙ කළුපේ හාදයො. අපරාදේ කියන්න බෑ සෙට් එකම එකට එකතු උනාම ගමම පෙරලන්න පුළුවං තරං නඩේ. එකෙක් චූ කරා කියන්නෙ ඉතිරි එවුනුත් පොළිමට හිටං ටැප් එක අරිනවා... එක දවසක හවස් යාමේ ඕං ඉතිං එකෙක් රේල් පාර අයිනේ ඇරියා ටැප් එක, ඉතිරි ඈයොත් දිගටම ටැප් ඇරගෙන. අන්තිමට හිටපු එකා ගෙදරක කුස්සිය ළඟ ජුංඩා එලියෙ දාගෙන, ඒ ගෙදර ගෑණි මාළු හෝදපු පිළී වතුර එකකින් අරූව නෑව්වා ජුංඩා පෙන්නුවා කියලා. ඔන්න ඔය වගෙ ජුංඩා එළියේ දාපු වෙලාවක අපේ අර නසරාණි ඇටිකිච්චා එකෙකුට කියලා "අපෝ මොකද්ද බං ඔය අමු මිරිස් කරලක් වගෙ නේ, තෝ බැන්ද දවසක ගෑණි පිට යයි" කියලා. ඒ ගැන හිතල හිතල හිතලා......... අරුට මාර ප්‍රශ්ණයක් උනා දැං මේක පොඩි වීම. ඌ මොකද කරන්නෙ අනිත් එවුං චූ පාරක් දාන්න සෙට් වෙච්ච හැටියෙ ෂේප් එකේ රබර් ඇහැ දාලා බළනව අනිත් එවුංගෙ සයිස් එක. ඌ වැරදිලා හරි චූ පාරක් දාන්නෙ ටිකක් ඈතට වෙන්න.


ටික දවසක් යද්දි මූට මේ තත්වය ඉවස ගන්නම බැරුව ගිහින් මූ අර නසරාණි ඇටකිච්චගෙන්ම අහලා "මේක ලොකු කර ගන්න මොකද බං කරන්නෙ ඕන" කියලා. "හිටපංකෝ සෙට් එකම ඉන්න වෙලාවක අහමු මයිනයියගෙ සීයා එහෙම හොඳ වෙදෙක්ලු නේ බෙහෙත් දන්නව ඇති, ඇයි බං "ලවා" අයියා බයෝ නේ කරේ ඌත් දන්නව ඇතිනේ" කියලා දැං ඇටකිච්චා කියලා. කොහොමින් කෝමහරි එදා හවස ඉරට්ටයක් අරන් අත මැනලා අතේ ඇඟිළි ගානට අර ඉරට්ට කඩ කඩ අයින් කරලා ඉතිරි වෙන ප්‍රමාණය සමානයි #ංඩගෙ ප්‍රමාණයට කියලා සෙල්ලමක් ගියා. ඒ කතා මේ කතා මැද්දෙන් කැරකිලා ඇවිත් අවසානෙට නැවතුනේ #ංඩා ලොකු කිරිම පිළිබඳව වු මාතෘකාවකින්.





රට ඉඳි කෑම, කෝළිකුට්ටු කෑම, රට ඉඳි එළඟි තෙලෙහි බහා සතියකට පසු කෑම,.. සහ තවත් දේ කතා වෙනව. ඔය අස්සෙ අර නසරාණි ඇටකිච්චා ඇවිත් ෂේප් එකේ කිව්වා "ඕයි මයිනයියෙ මම අරූට මෙහෙම සීන් එකක් කිව්වා අරු දැං #ංඩා ලොකු කරන්න බෙහෙත් හොයනව" කියලා. හිටපිය තොට කරන්නං හොඳ වැඩක් කියලා, මයිනා කිව්වා "මම වෙද පොතක තිබිලා කියෙව්වා බං ඔය එළඟි තෙල් තියෙනව නේ. හැමදාම උදේට උදේට එළඟි තෙල් දාලා හොඳට මසාජ් කරාම ඕක ලොකු වෙනවලු. ඊට පස්සෙ රෑට නින්දට කලින් එළඟි තෙල් මේස හැන්දක් බොන්න ඕනලු. වේළිච්ච මිදි, රට ඉඳි එහෙමත් කනව නම් හොඳයිලු" කියලා. අනේ ඉතිං එදා හවසම මූ අර නසරාණි ඇටයත් එක්ක ගිහින් වෙද සාප්පුවෙන් එළඟිතෙල් කාලකුයි, රට ඉඳි වගේකුයි අරන් ඇවිත්. පොඩි එකා ඇවිත් අපිට විස්තරෙ කිව්වා. අපේ කට්ටා හිටියෙත් එළඟි තෙල් ගෙනාව එකාගෙ ගෙවල් ගාව. කට්ටට කිව්වා පොඩ්ඩක් අරුට ඇහැ ගාගෙන හිටපං කියලා.

වැඩේ හරි අරු හැමදාම උදේට එළඟි තෙල් එකත් අරන් ලැට් එකට රිංගනව. ටිකකින් අර එළඟිතෙල් එක අර වැසිකිළි කවුළුව උඩින් තියනවා කට්ටා වැඩේ මිටර් කරන් ඉඳලා. අරූගෙ අයියට කියලා "මොකද බං බොලාගෙ මල්ලි හැමදාම උදේට එළඟි තෙල් එකකුත් අරං ලැට් එකට රිංගන්නෙ, පොඩ්ඩක් බලාං" කියලා.

අනේ ඉතිං ඊළඟ දවසේ අරු ලැට් එකට රිංගුවම අයියා ෂේප් එකේ බලං ඉඳලා, ලැට් එකේ කවුළුව උඩට එළඟිතෙල් බෝතලේ ඇවිත්. අයියා ඉනිමග තියලා ලැට් එකේ කවුළුවෙන් බලද්දි අරු ෆුල් මසාජ් එකක් දෙනවලු. ආයේ මොනවද ලැට් එකෙන් එළියට ඇදලා අරන් දීලා ඇරලා කන වහලා 2ක්. එදා ඉඳලා ඌගෙ නම "#ඩ තෙලා" උනා. වැඩේ ඉතිං නෝන්ඩි වෙලා ගිහින් අහල ගම් 7ක්ම දැන ගත්තා මුගෙ නම. හිටි ගමන් පොඩි කොල්ලො මූට ඔය නම කියලා පැනලා දුවනව මූ ඉතිං අතට අහු වෙච්ච එකකින් කෙළලා අරිනව තැන නොතැන බලන්නැතුව. දෙපාරකට ඔළු පැලුවා කොල්ලො දෙන්නෙක්ගෙ මූ ගල්වලින් ගහලා. හොඳ කුණුහරුප ටිකක් එහෙම අහගන්න ඕන උනාම අපේ තඩියා අහනව අරුගෙන් "එළඟි තෙල් වගයක් තියෙනව දෙන්නද බං" කියලා. අනේ ඉතිං අරු කියල දෙනව එළඟි තෙල් දාන්න ඕන තැනයි ගාන්න ඕන තැනයි ඔක්කොම අඩුවක් නැතුව.

"#ඩ තෙලා" 2004 සුනාමියෙන් මිය ගියා, ඌ ගැනත් මතක ගොන්නක් මයිනගෙ හිතේ තවම තියෙනවා ...
____මයිනා____

Friday, 6 September 2019

මයිනාගෙ කතා ...64... හොරා කෑම - 2


මයිනාගෙ කතා ...64... හොරා කෑම - 2

මළ ගෙදරක නයිටක් ගහනව කියන්නෙ වෙනම ආතල් එකක් බව ඒ ආතල් එක ගනිපු එවුන් දන්නව නෙ. මයිනගෙ ගැන්සිය ඉතිං මළගෙවල්වල දානේ ගෙවල්වල නයිට් ගහන්න මාර කැමතියි ඒකට එකම හේතුව හොර කුරුම්බා කෑම සහ වෙනත් මදාවි වැඩ. ඕං ඔහොම එක මළ ගෙදරක නයිටක් අදින්න ගියපු දවසක පාන්දර දෙකට විතර උණු උණු පාන් කෑමේ උවමනාවක් ආපු අපත නඩේ කිට්ටුව පාත තිබුණු බේකරියකට සේනදු උනා. මයිනා ඇතුළු පිරිස පාන් කෑමට යන බව අහපු තව සෙට් එකක් පාන් ගන්න යන්න සෙට් උනා. "අපි ගිහිල්ලා ආවට පස්සෙ උඹලා පලයල්ලා" කියලා අපේ සෙට් එක මුළින් ගියා. ගියපු අපත සෙට් එකෙන් මයිනයි, තඩියයි, කටයි, තව එකෙකුයි බේකරියට ගියා අනිත් උන්ට එළියෙ ඉඳපල්ලා අපි පාන් අරන් එන්නං කියලා. ඕං ඉතිං ඔය බේකරිය තිබුණු ගෙදරට ගියාම බේකරියෙ පොර.

"මොකෝ මද්දු අයියගෙ පුතා රෑ වෙලා"
"මළ ගෙදර පැත්තට ආවා මාමේ, උණු පාං කමු කිව්වා කට්ටියම ඒක නිසා ආවා"
"පාන් නිකං කෑවෑකිය පුතේ"
"දන්නැද්ද ඉතිං ආතල් එකට වගෙ"
"ඉන්නවකො එහෙනං ටිකක්" අනේ ඉතිං බේකරිය මාමා ගේ ඇතුළට ගිහින් රෑට උයල ඉතිරි වෙච්ච පරිප්පු හට්ටියකුයි කරවල බැඳුං දීසියකුයි ගෙනත් දුන්නා. හතර දෙනා එක්ක පරිප්පුයි කරවළ බැදුනුයි කාලා, තව පාන් ගෙඩි දෙකකුත් අරන් ආවා. උදේට හදන්න තියෙන මාළු පාන්වල කරි එකත් හදලා වෙනම හට්ටියක තිබුනා, මයිනා ඒක දැක්කට ඒ ගැන එතරං අවදානයක් ගත්තෙ නෑ. පාන් දෙකත් අරං මයිනයි සෙට් එකයි ආවා, අනිත් අපත සෙට් එක බේකරියෙන් එළියෙ ඉඳලා මයිනලත් එක්ක ආවා. මළ ගෙදර ඉඳපු අනිත් ගැන්සිය බේකරිය ඇතුලට ගියා.





එළියට වෙලා හිටපු මයිනගෙ සෙට් එකේ එවුන් දැං බර බරෙ
"මොකද වහෙ මෙච්චර වෙලා කරෙ"
"අපි බං පාන් කාලම ආවා තොපි කාපං මේ පාන් ගෙඩි දෙක"
"නිකං පාන් කන්න පුළුවන්ද බං"
කටා:- කරි අරං ආවේ බොළාටත්
කටා එහෙම කිව්වාම කල්පනා කරා අපි අර පරිප්පු එකයි කරවළ බැදුං ටිකයි ඔක්කොම කෑවනේ.

කටා අර අරං ආපු පාං ගෙඩි දෙකෙන් එකක් කඩා ගනිල්ලා කියලා දිලා ඌ අතේ තිබ්බ පාන් එක කැඩුවා. මෙන්න බැළුවාම මු අපේ ඇස්වහලා අර මාළු පාන් කරි එකෙන් කොටසක් පාං ගෙඩියක මැද්දට දාගෙන ඇවිත්. ඕං ඉතිං මයිනටයි තඩියටයි මළ පැන්නා, අර මුනුස්සයා අච්චර හරියක් කරලත් මූ කරපු වැඩේට. අනිත් කාළකණ්නිත් මාළු පාන් කරි එක්ක පාං කෑවා. අනිත් ගැන්සියෙ එවුනුත් ආවා බේකරි ගිහිල්ලා, ඊට පැය බාගෙකට පස්සෙ බේකරියෙ මාමා කිතුල් පොල්ලකුත් උස්සං මළ ගෙදරට. දැං මාමා අනිත් ගැන්සියෙ එවුංව හොයනව මාළු පාන් කරි එක ඉස්සුවා කියලා. අනේ ඉතිං මාමා ළඟට ගිහින් මාමත් එක්කම අරුන්ට බැනලා බොහොම අමාරුවෙන් මාමව හරවලා යවලා කටාව පැත්තකට එක්ක ගිහින් කනේ පාරක් දුන්නා. අපිටත් පුදුමයි මූ කොහොමද අපෙත් ඇස් වහලා මාළු පාන් කරි එක ඉස්සුවේ කියලා. වලත්ත කටා පාන් ගෙඩියක මැද්ද අතින් ඔබලා ඒකට අර කරිය පුරවන් ඇවිල්ලා. මූ මරන්න එපැයි ඉතිං තව ටිකෙන් පොළු පාරක් කන්නයි වෙන්නෙ.

අපේ තඩියා රෑ ගමන්වලට වැඩිපුර ඇන්දෙම සරමක්, සමහර දවසක මූ මගක් දුරදි මුගෙ ජොකා පන්නලා සරම අස්සෙම ගහ ගන්නව තවත් සමහර දවසක මූ ජොකා අඳින්නෙම නෑ. ඕං ඔහොම දවසක රෑ මියුෂිකල් ෂෝ එකකට ගිහින් ආයෙමත් එනව, වෙලාව පාන්දර තුනාහමාර වගෙ ඇති. තොටගමුවේ හංදියෙන් හැරිලා ටිකක් දුර එද්දි බේකරියක් තියෙනව පාර අයිනෙම, කට්ටියම බේකරියට රිංගුවා. අපේ තඩියත් එදා අතරමගදි ජොකා ගළවගෙන හිටපු දවසක්, මු ඇඳගෙන හිටියෙත් නයිලෝන් සරමක්. බේකරියට යද්දි රෝස්පාන් පෝරොණුවෙන් එළියට ගන්නව උණු උණුවෙම. කට්ටියම බේකරියට පැනලා කෑම ජාති ගන්නව. අපේ තඩියා බේකරිය ඇතුළට ආව වේගෙන්ම ආයෙමත් එළියට ආවා. බැළුවාම මූ සරමත් කැහැපොට ගාගෙන උඩ පැන පැන වගෙ ඉන්නෙ "හිටපං තඩියො ඔහොම" කියාගෙන මයිනත් බනිස් වගෙකුත් අරං එළියට ආවා. "අඩේ මයිනා ඉක්මනට යමං බං" කියලා තඩියා ගමන් වේගය ඩබල් කරගෙන යනව, මයිනත් තඩියගෙ පස්සෙන් දුවගෙන යනව.

මයිනා හිතුවා මුට බොකක්වත් සෙට් වෙලාද කියලා. ටිකක් දුර ආවම තඩියා ලයිට් කණුවක් යට නැවතිලා මේ ටික ගනිං හු#තො ඉක්මනට කියලා සරම කැහැපොටේ දිග ඇරියා. මේ වල් වේසාව අර බේකරියෙ පෝරණුවෙන් බාපු ගමන් රෝස් පාන් 5ක් 6යක් සරං පල්ලෙ දාගෙන. නයිලොන් සරමට අර රෝස් පාං අයිනක් උණු වෙලා ජුංඩගෙ ඇලිලා............ පහුවදා උදේ තමා දැක්කෙ මුගෙ ජුංඩා මහ බ්‍රහ්මයා වගෙ වෙලා එක පැත්තක දිය පට්ටෙකුත් ඇවිත්. සතියක් විතර ජොකා නැතුව තමා තඩියා ගමන් බිමන් ගියෙ. ඕං ඔහොම සරම ඇඳන් ජොකා නැතුව එන වෙලාවක මුගෙ ලොකු නැන්දගෙ දුව මගදි හම්බවෙලා ඒකිත් බයිසිකලෙ පොල්ලෙ ඉන්දගෙන පැදං ඇවිත්. ඇවිත් තිබුනෙත් තඩියලගෙ ගෙදරටමයි, අක්කා බයිසිකලෙන් බැහැලා මූට කිව්වලු "තොට අක්කා අඳුරගන්න බැරි තරමටම මදනයා ගහලා දැං නේද" කියලා. අරූ අලි පැටිය වගෙ සිට් එකට වඩා ප්‍රමාණයක් එළියෙ, බයිසිකලේ පැදං එද්දි ආර්.පි.ජී. එක පයර් වෙලා අක්කගෙ පිටෙ වැදි වැදි ඇවිත් තියෙන්නෙ.
එන්නං ඈ........ තව හොරා කෑං තියේ කියන්න බෑ..
___මයිනා___

මයිනාගෙකතා... 63.... හොරා කෑම - 1

#මයිනාගෙකතා... 63.... හොරා කෑම - 1

සාමාන්‍යයෙන් අපි හැම එකාම හොරා කනව නෙව, ගෑණු පිරිමි බේදයක් නැතුවම. හොරා කෑමත් විවිධ අංශ කරා විහිදි පැතිරි තියෙනව. රටේ පාළකයගෙ ඉඳලා ගමේ ග්‍රාමසේවකට යනකම්ම හොරා කනව. සමහර කෙල්ලො ඉන්නව නෙව ලුනු එකේ ඇඟිල්ල දාලා හරි හොරෙන් දිවෙ ගාගන්න. තව තව එක එක හොරා කෑම් තියෙනව, මේ කියන්න යන්නෙත් එහෙම හොරාකෑම් කිහිපයක් ගැන.

                                               සමහර දවසක හැන්දෑවෙ මළගෙවල් වල නයිට අදිද්දි වටේ පිටේ වතුවල තියෙන පොල් ගස් වලට තමා බබා ලැබෙන්නෙ. ඔන්න ඔහොම එක දවසක මළ ගෙදරක ගිහිං හොර කුරුම්බා කෑමකට සෙට් උනා. කට්ටිය 12ක් හො 13ක් හිටියා, ඉස්සර මළ ගෙවල් සහ රෑ ගමන් වැඩි නිසාම මයිනා පිට කොටුවෙ කෑල්ල 20යි ගොඩෙන් ගෙනාපු පෙන්ටෝර්ච් එකක් ළඟ තියන් හිටියෙ. සෙට් එකම පාර දිගෙ ඇවිත් මළ ගෙදරට කිලෝ මිටරයකට විතර එහා තිබුණු ටිකක් ලොකු වත්තකට පැන්නා. ඒ වත්තෙ ගෙදරටම කිට්ටුව තිබුණු පැළ ගහකට තමා ගේම දෙන්න හදන්නෙ. ඒ ගහෙ උස අඩි අටක් විතර, ගහට නගින්න උවමනාවක් නෑ එකෙක්ගෙ කර උඩට තව එකෙක් නැග්ගා නම් ගෙඩි කඩන්න පුළුවන්. ඇඟපත සමග සවි ශක්තිය තිබුනු තඩියගෙ උඩට කැහැටුවට හිටි කට්ටව නැග්ගුවා. තඩියගෙ කර උඩ ඉඳං කට්ටා ගෙඩිය ගෙඩිය කඩලා තඩියගෙ අතට දෙනව තඩියගෙ අතිං මයිනා අරං හෙමහිට බිමින් තියනව. තඩියා සැරින් සැරෙට "අඩෝ පට්ට ගඳයි බං" කියනව. මයිනා පෙන් ටෝර්ච් එක ගහලා බැළුවා බළු ගූ තැම්බක් චොරොස් වෙලා තියෙනව. කෝකටත් කියලා කට්ටගෙ කකුළට ගහලා බැළුවා හුටා මූ තැම්බ පාගගෙන තමා තඩියගෙ කරට නැගලා තියෙන්නෙ.

"හුටා තඩියො මුගෙ කකුලේ බං බළු ගූ" කිව්වා විතරයි තඩියා "මුගෙ ආච්චිට හාල් ගරන්න" එපැයි කියලා පැත්තකට පැන්නා. කට්ටා එල්ලුනා පොල් අත්තක අනේ ඉතිං අත්තත් ගලවං කට්ටං දඩෝ ගාලා බිමට. "@#තක් කරනවනෙ @රි තඩියා" කියලා අරු දාපි සද්දයක්. ලයිට් වැටුනා ගේ හතර වටේම, මයිනා පැනලා දිව්වා. ඒ අනුගමනය කරපු අනිත් එවුනුත් දිව්වා ගෙදර එකා ඇවිත් රීප්ප පටි පාරක් දුන්නම තමයි අරුන් දෙන්නට දුවන්න මතක් උනේ. තඩියව අඳුර ගත්තා කට්ටව හරියට දැක්කෙ නෑ. තඩියා ඇඳං හිටපු ටී සර්ට් එකේ බළු ගූ චොරොස්, මහ රෑ දොළහට තඩියා ලක්ස් කැටයක් ඉවර වෙනකං නෑවා. අර ගෙදර එකා පොල්ලක් අරන් මළ ගෙදරටත් ඇවිත් කුරුම්බා කඩපු එවුන් හොයලා. යංතං බේරුනා හොයාගෙන ගෙවල්වලට නාපු නිසා.

                                                   ඉස්සර මයිනා සහ අපත පිරිසට තිබුනා අවළං පුරුද්දක්, හැන්දෑවට ආප්ප කෑම. කට්ටියම සල්ලි එකතු කරලා හො සමහරවිටක තනි ධන පරිත්‍යාගයෙන් හො මේ ආප්ප කෙළිය ඇදන් ගියා. සමහර දවසක ඉතිං ආප්ප කන්න මුහුදේ තිබුනු කොරල් පර ටිකත් ගලවලා ගෝණි කරලා විකුණුවා. අපරාදේ කියන්න බෑ සිනීගම, වැරැල්ලානෙ, තොටගමුවෙ හාදයන්ට සුනාමිය ඇවිල්ලයි කොරල් පර කඩන එකේ ආදීනව කියලා දුන්නෙ. ඕං ඔහොම එක දවසක මස්තෙ ගහලා අතේ පිච්චිය නැතුව වේළි වේලි ඉන්න දවසක කටා කතා කරා වරෙල්ලා ආප්ප කන්න යන්න කියලා. කටාගෙ අම්මා හිටියෙ රට ඒක නිසා කටාගෙ ළඟ සල්ලි තිබුනා. කට්ටියම දැන් ගාළු පාර දිගෙ ඇවිදගෙන එනව වැල්ලවත්තෙ අරක්කු චන්දරේ මාමාගෙ කඩේ මුලින්ම අහුවෙන්නෙ. කටා දිගටම යනව, ඊළඟට ගාමිණි අයියගෙ කඩේ ඒත් කටා දිගටම යනව. "කොහෙද බං යන්නෙ ගමිණි අයියගෙ කඩේට යමං" "වරෙං බං ලුමබිණියෙන් කමු" කියාගෙන කටා යනව ඒ පස්සෙන් අපිත් යනව. මේ කඩ දෙකටම නිතරම යනව සහ කඩදෙකේම එවුං අපේ ගෙවලුත් දන්නව. අපිටත් අවුල් මූ මොකද අද ලුම්බිණි යන්නෙ කියලා.

                                                        මූ ලුම්බිණියෙ හෝටලේ ළඟට කිට්ටු වෙලා කියාපි "උඹලා අප්ප අරං කාපල්ලා අවුළක් නෑ හැබැයි මම වෙන මේෂෙක ඉඳන් කන්නෙ, බිල මම ගෙවන්නං උඹලා කාපල්ලා හරිද" කියලා. අපිට මොකෑ තෝ බිළ ගෙවනවනං කියලා හිතං කට්ටියම ලුම්බිණියට රිංගලා ආප්ප කනව. ඔය ලුම්බිණියෙ වැඩ කරන මිනිස්සුයි අයිතිකාරයයි මයිනගෙ අප්පගෙ බොක්කෙ ෆිට් බූවාලා, එතනින් මෙහා පැත්තෙ අබේවීර ස්ටෝර්ස් එක. අබේවීර එකේ ඉන්නෙත් මයිනගෙ තාත්තගෙ ළඟම හිතවත් අය, හික්කඩුවෙ සිකරට් ඒජන්සිය කරේ එයාලා. අබේවීර ස්ටෝර්ස් එක ඉස්සරහ පැත්තෙ චන්දන ෆාර්මසිය ඒකත් එහෙමයි. ඔය හරියෙ පාරෙන් ගියත් කඩේකට ගොඩ උනත් තාත්තට නිව්ස් එක යනව. ඒක නිසා මයිනා ඔය හරියෙන් ගියත් බොහොම පරිසමින් තමා ගමන් ගත්තෙ. කට්ටියම ආප්ප කනව දෙයියනේ කියලා දන්සැලක් කනව වගෙ. සෙට් එකම ආප්ප කාලා ඉඟුරු ප්ලෙන්ටියක් එහෙම බොනව, කටා කිව්වා "උඹලා ප්ලෙන්ටිය බීලා ඉස්සරහට පලයල්ලා මම එන්නං" කියලා.




                                     කට්ටියම කාලා බීලා කඩෙන් එළියට බැහැලා ආවා, කඩේ ඉස්සරහ තැග් ගැහෙන්නයෑ කියලා ගාළු පාර දිගෙ ඉස්සරහට ඇවිදගෙන එනව. එන ගමන් අබේවීර ස්ටෝර් එකේ තට්ටෙ අයියටත් අයියෙ කියාගෙන හිනාවකුත් දාගෙනම ආවා. ඒ වෙද්දි වෙලාව හවස හයාමාරට විතර ඇති. මෙන්න බොළං කටා දුවගෙන එනව "දුවපල්ලා" කියාගෙන. මූ ගිය තැන කෑමක් සහ නෑමක් නිසා හැමෝම පුළු පුළුවන් විදියට දුවගත්තා ආප්ප දිරවන්නත් එක්කම. මහපාරෙන් රේල්පාරෙන් අර පැත්තෙන් මේ පැත්තෙන් දුවල දුවල කට්ටියම එකතු උනා සුපුරුදු අපත පොට් එකට.

තඩියා:- මොකෝ වහෙ උනේ

කටා:- බොලා කාපුවට බිල ගෙව්වෙ නෑනේ බං කඩේ එවුං වළිය දැම්මා

කට්ටා:- @රි වැඩ කරන්න එපා වහෙ, දැං ඒ පැත්තකටවත් යන්න බෑ නේ.

සුද්දා:- ගහා #කයගෙ කණ පොඩි වෙන්න.

                                            කට්ටියම කටාට වළිය මයිනට පට්ට බයයි යකෝ හෙට උදේ තාත්තට ඔය කඩේක එකෙක් කිව්වා කියන්නෙ ඩබල් පෝරියල් නෙ. මයිනා කටාව බෙල්ලෙන් අල්ලා තල්ලු කරල දාලා තඩියයි සුද්දයි එක්ක ගෙදර දිහාවට ආවා. එදිදි පිය රජානෝ ශාන්ති එක්ක තනිවෙලා සිරස බලනව. ෂේප් එකේ තාත්තව එළියට එක්ක ඇවිත් සුද්දයි, තඩියයි එක්ක තාත්තට කිව්වා විස්තරෙ.  

"තෝ වල් බල්ලා මට පාරේ බහින්නත් නැති කරපිය, දැං අම්මට ඇහුනනං බලාගනිය තොට කරන දේ"

"අම්මට ඇහෙන්නැති වෙන්න නේ ඉතිං ඔයාට කිව්වෙ"

"මං උදේට ගිහින් බලන්නං" කියල ඉතිං පිය රජානෝ කොන්තරාත්තුව බාර ගත්තා.

                                        පහුවදා උදේ තාත්තා තඩියයි, සුද්දයි එක්ක ගිහින් පෙරදා වෙච්ච වරද උනේ මෙහෙමයි කියලා කියලා රුපියල් දෙසිය ගානක බිලකුත් ගෙවල ඇවිත් තිබුණා. කටාව දැක්කම නම් තාත්තට මළ පැනලා "තෝ උස්සලා ගහනව පොළවේ වල් බල්ලා" කියලා තිබුනා. ඊට පස්සෙ කටා එක්ක ආප්ප කන්න ගියේ බොහොම පරිසමින්.
එන්නං එහෙනං ඈ.... හොරෙං කාලා දුවපල්ලා ඒකත් පට්ට්
___මයිනා___