Monday, 5 November 2018

මයිනාගෙ කතා...32.. ජංගිය

ජොකා, පෑන්ටිය, ජංගිය, යට ඇඳුම, අන්ඩර් වෙයාර් එක, මයිනා කූඩුව..... ඕං ඔහොම නම් ගොඩයි නේ අයිටම් එක එකක් උනාට. ඒ කාලේ ස්කෝලෙන් ගුටි කාපු එක හේතුවක්  තමා පටි ජොකා. සුදු සර්ට් එක පටි ජොකාට යට කරාම මරැ එකට තියෙනව. හැබැයි ඉතිං නැවෙද්දි දිග හැරෙද්දි ජොකා එළියට ආවාම ගුරැබවතුන්ගෙන් වේවැල් කසාය ලැබේනව ලෙසටම.

ජංගි කතා අතරේ හොඳම කතාව තියෙන්නෙ  අපේ හිටපු තවත් නසරාණි අපතයෙකුට. තැනක් නොතැනක් නැති වාචාල කටක් තිබුණු ලැජ්ජාවක් කියන එකක් සංසාරෙවත් නොතිබුනු එකෙක් තමා ඌ. හැමදේම විහිළුවට අරගෙන වචාළකම පෙන්නන්න ගිහින් ඌගේ පරිප්පු ලෙසටම කාපු කිහිප දෙනාගෙන් එකෙක් තමා මේ මයිනා. අපරාදේ  කියන්න බෑ ඌ හින්දා ලැබුනු කළු ගල් පාරකින් මැහුං 4ක් දාපු තුවාල කැළලක් තවමත් මේ සිරසේ විරාජමානව තියෙනව.


තොරණක්, පෙරහෑරක්, මියුසිකල් ෂෝ එකක්, ට්‍රිප් එකක් ආදි සියළු තැන්වලදි බඩකටපුරා කන්න පුළුවං විදියෙ ගං පෝරියල් ඉල්ලලා දීපු හාදයෙක්.  එක දවසක්  කෑම ඔඩර් එකක් ඉල්ලලා දුන්නා ගාල්ලෙ දක්ෂිණ නාවික හමුදා කඳවුරෙන්, අන්න කෑම අතිවිශිෂ්ඨයි.  ඒ කෑමෙන් පස්සෙ අද තව වෙනකං එළිමහාන් සංගීත සංදර්ශණ නම් බලන්න නොගියෙමි.   සංසාරෙන් උරැම වෙච්ච ගොංකම කොහොමද කියනව නම් පොලීසියත් එක්කත් කට ගහාගෙන නීතිය කියලා දෙන්න යනව.   එහෙම වෙලාවල් ලැබුණු කනේ පාරවල් සපත්තු පාරවල් එහෙමත් නිමක් නෑ.   ඌට දාපු නම කිව්වොත් මාව මාට්ටු වෙන නිසා ඌගෙ නම කියන්න විදියක් නෑ. එක දවසක් මූ S I කෙනෙකුට කිව්වා "මම යනව මානවහිමිකම් තමුසේ බලනවකො තමුසෙට වෙන දේ" කියලා.   ඒ කාලේ ඔය මානවහිමිකම් කියලා එකක් තිබුනා කියලා දන්නෙත් ඌ කිව්වම. හැබැයි ඉතිං SI උන්නැහෙත් ටිකක් පදිරි උනා අරෑගෙ  ටෝකට.

මේ දවස් වෙද්දි අධ්‍යාපනය ඇතුළු සියළු කටයුතු වලින් ඈත් වෙලා පූර්ණ කාලීන රස්තියාදු සංගමයෙ සාමාජිකත්වය අරගෙන තිබුනේ.  දිනපතා ගලා එන පැමිණිළි වැඩි වෙද්දි ඊට සාපේක්ෂව ගෙදරින් ලැබුනු දඬුවම් එහෙමත් ටිකක් සැර උනා.  අපත ගැංසියම එකට ඉන්න වෙලාවක වඳුරෙක් ගහාක ඉඳං අනිත් ගහාට පනින්නෙ බොහොම පරිසමට.   ගං වැදිච්ච කළු වඳුරැ  රංචුවකට වට කරං දීපු පනිෂ්මන්ට් එකක ප්‍රථිඵළය උනේ අපි දැක්ක ගමං වඳුරෙක්වත්  අහාළ ගං 7ක නොයිඳිම. වඳුරන්ගෙ බය කොතරම්ද කියනව නං අපි දිහා බලාගෙන අනිත් ගහාට පනින්න ගියපු වඳුරො බිමට වැටිලා අත පය කඩා ගනිපු අවස්තා එහෙමත් තිබුනා.


                 ගෙදරින් කන්න දෙයක් දුන්නට අතට කීයක්වත් දෙන්නෙ නෑ නේ. ඕං ඉතිං සෙට් එක තීරණය කරා කොහෙ හරි යන්න. මොනව හරි ගතමනාවක් ලැබෙන දෙයක් කරන්න. අර බිස්නස් කරමු මේ බිස්නස් කරමු කිව්වට එහෙම බිස්නස් කරන්න අපිට කොහෙද දෙයියංගෙ මල්ලි.   අවසානේ තීරණය උනා මොනව හරි දෙයක් කරමු ලැබෙන ඕනෑම දෙයක්.   අන්න ඒ වගෙ වෙළාවක අපේ කොන්තරාත් ප්ලෙන්ට්බාස් අයියා අපි ඉන්න අහාළ පහාළින් යනව.


"ධම්මිකයියෙ"


"සයාං ගොයියො"


"ඩියුලක්ස් අයියා"..   ඇතුළු එකි මෙකි නම් වලින් කෑ ගහාලා අයියව නවත්ත ගත්තා.
"මොකද වාහෙ"


"තමුසේ කොහෙ යන්නෙ"


"යනව බං හතර පස් දෙනෙක් ඕනේ ගෙයක් ඉවර කරන්න තියෙනව ඉක්මනට දෙන්න ඕනේ එකක්"


"කොහෙද"


"කොළඹ බං වත්තල"


"අපි එක්කං යනවකෝ ඕයි"


"අනේ මේ තොපේ වැඩ කෙරිලි"


"සිරාවටම කියන්නෙ අපි එන්නං"


"මම වෙන කාටවත් කතා කරන්නෙ නෑ තොපි 8 දෙනෙක් වරෙව්"


"කොහොමෙයි යන්නෙ"


"හෙට ගාළු කුමාරියෙ යමල්ලා"

මයිනා සහ අපතයන් පසුදා රේල්ලුවෙන් කොළඹට කොළඹින් වත්තලට.   "රෝයල් පර්ල් ගාර්ඩන්"   එහෙමත් නැත්තං මුතුරාජ වෙළ ලෑන්ඩ් සේල් කාරයො මුල් අදීයරෙ ඉඩම් විකිනිමෙන් ඉඩම් ගත්ත ඈයො හදන නිවෙස්. සමහර ගෙවල් බාගෙට හදලා තව සමහාර ඒවගෙ යට තට්ටුව හදලා පදිංචි වෙලා උඩ තට්ටුවෙ වැඩ ඉතිරියි. මෙහෙම මෙහෙම වැඩ ඕං ඉතිං අපේ අපතයොත් පසුදා සිට වැඩ පටන් ගත්තා. වැඩට යක්කු වගෙ තමා බිත්ති කපනවා සුද්ද කරනවා එක දිගට වැඩ එක්කං ආපු එකාටත් පට්ට හැපි. මුං ඉතිං රෑ 7 විතර වෙනකම් වැඩ නේ.   බතක් උයනව කරවළ බැඳුමක් පරිප්පුවක් හදා ගන්නවා කනව වැඩ කරනවා දවස් 10ක්  යද්දි වැඩ ඉවරයි.

ඕං ඉතිං කොන්ත්‍රාත් අයියා ඊට එහා පැත්තෙ  තිබුනු ගේත් කොන්තරාත් ගත්තා. දැං ඉතිං ඒ හරිය ගම කර ගත්තා නිවාඩු පාඩු වෙලාවක අර වගුරක ඉන්න ආඳෙක් ලූලෙක් බට්ටෙක් අල්ලං කිරට මිරිසට රසට හදං කන එකත් පටං ගත්තා. අපි වැඩ කරපු ගෙදරට මීටර් 40ක් 50ක් වගෙ දුරින් තිබුනෙ යට තට්ටුව හදලා පදිංචි වෙච්ච ගෙදරක්. උඩ තට්ටුවේ එළියට ආපු බීම් කම්බි වල වැලක් ගැට ගහාලා යට තට්ටුවෙ ගෙදර නෝනයි මහත්තයයි ළමයෙකුයි එහෙම හිටියා. මතක විදියට මහත්තයා එයාර් ලංකා වැඩ කරපු කෙනෙක් නිල්පාට කාර් එකකින් වැඩට ආවේ ගියෙ. මහත්තයයි නෝනයි දෙන්නම මහාතයි චබි සයිස් ඈං... 


මේ පාත්තයටත් නිකං ඉන්න බැරැව එක දවසක් අපි වත්තල ගිහින් බඩුත් උස්සං එන  වෙලාවක හම්බ වෙලා විස්තර අහාපි.

"මේ මල්ලිලගෙ ගම් පලාත එහෙම"

"අපි හික්කඩුවෙ සර්"

"දකුණේ කොල්ලො ටිකක් නේ"


එහෙම කියලා මහත්තයත් හිතවත් වෙලා ඉතිං උදේට "මෝනිං" පාරක් එහෙම දාගෙන හැන්දෑවට "ගුඩ් නයිට්" කියාගෙන යන තත්වෙට පත් උනා. අපේ වැඩ වල වේගවත් බව දැකපු අලුතින් හැදෙන තව ගෙවල් කිහිපයක වැඩත් අපේ එකාට ලැබුනා. මුතුරාජ වෙළ පේන්ට් කිංග් අපේ එකා උනා අපිට පිංසිද්ධ වෙන්න.  ඕං ඕහොම ඉන්දැද්දි අර මහත්තයගෙ ගෙදර උඩ තට්ටුවේ රෙදි වැලේ පත සයිස් ජංගියක් වනලා. අර අපේ වහුතු වාචාල කට තියෙන එකා කිව්වා.


"බලපල්ලකෝ අර වැලේ නෝනගෙ ජංගියක් වනලා පට්ට ඩිකියක් ඇත්තෙ නේ බං"

"නෑ බං ඒක මහත්තයගෙ එකක්"

"නෑ අඩෝ නෝනගෙ"

"මහත්තයගෙ බොළ"

"නෑ නෑ ඒක නෝනගෙ" අන්තිමට වැඩට හිටි ඈයො දෙපැත්තට බෙදිලා ඔට්ටුවක් දැම්මා රැපියල් 300ක ජංගිය කාගෙද කියලා දැන ගන්න.


එදා හැන්දෑවෙ ඉතිං අර වාචාළ කටා මහාත්තයා එන වෙලාව බලලා පාරට වෙලා හිටියා. අර ගෙදර උඩ තට්ටුවෙ නයිටියකුත් පටලන් නෝනා මොකද්දො වැඩක. ඕං මහාත්තයා එනවා අපේ වාචාලයා පාර අයිනේ. මහාත්තයා එදා පොඩි සොට් එකකුත් දාලා මළකුත් පන්නගෙන එන වෙලාවක්. මහාත්තයා නැවැත්තුවා කාර් එක

"කොහොමද මල්ලිලා"

"හා හොඳයි සර්, සර් මේ පොඩි වැඩක් අහාන්න හිටියෙ"

"මොකද්ද මල්ලි"

"සර් අර උඩ තට්ටුවෙ වනපු ජංගිය සර්ගෙද නෝනගෙද"
සර් ගෙදර දිහා බැළුවා නෝනා නයිටිය පිටිං  සැඳෑ සක්මනෙ

"අම්මට #කන්න @රි බල්ලා, තොට ගෑණුංගෙ  ජංගි බලන්න" බැස්සා කාරෙකෙන් බිමට අල්ල ගත්තා අරැගෙ බෙල්ලෙන්.
"@#% %%^ $€$& චටාස් පටාස්"

කට්ටියක් මහත්තයා බදා ගත්තා අනිත් එවුන් අපේ එකා පැත්තකට ඇද ගත්තා. මේක දැකපු නෝනයි වැඩට ගෙදර ඉන්න ගෑණියි දුවගෙන ආවා. මහත්තයව කාර් එකට නග්ගලා යවන ගමං නෝනා ඇහුව්වා මයිනගෙන්

"මොකද මල්ලි උනේ"

"අනේ මැඩම් අපේ එවුං දෙන්නෙක් ඔට්ටුවක්  දාලා අන්න අර උඩ වැලේ තියෙන අන්ඩර් වෙයාර් එකට, මූ මහත්තයගෙන් ඒක නෝනගෙද මහත්තයගෙද කියලා අහාලා නේ"

අනේ ඉතිං විළියෙන් රතු වෙච්ච නෝනා මයිනට කිට්ටු වෙලා කියාපි.


"ඒක මගෙ එකක් මල්ලි" කියලා.

හැබැයි ඉතිං වාචාලයා පහුවදාම ගමේ ආවා. මහත්තයා අපි දෙස නොබලා එතනින් ගමනේ යෙදුනා. නෝනා නං අහාක බලං හිනා වෙවි යන වග අපි බලං හිටියා. ඒ ගෙදර වැඩ ඉවර කරලා ගමේ ආපු අපත නඩේ ආයෙමත් නොගිය නිසා කොන්තරාත් බුවා ෆුල් නන්නත්තාර උනා. ගිහිං එන්නං ඈ.......
මයිනාගෙ කතා.... 31... මැණික් ගැරිල්ල...

එක එක කාලවල එක එක කේස් හින්දා ගමේ ඈයෝ ටිකක් අවුල් උනා. විශේෂම හේතුව උනේ නෑ සනුහරේ එකෙකුටම හොස්පිටල් යෑමට ඉඩ සැලැස්සිම නිසා නෑ සනුහරෙම ඈයෝ මයිනට විරැද්ධව නැගි සිටිම. ඒකට ආසන්නතම හේතුව නෑ සනුහරේ එකා අපේ අපත ගැංසියෙ යාව ජීව සමාජිකයෙකුට තනියම සිටින විටදි කන අතගෑම. නෑයා වෙන එකාගෙ යළුවෙකුත් මයිනා සහ සමාගමේ එකෙකුත් එකම කෑල්ලට ට්‍රයි කිරිම හේතුවෙන් නෑයා වෙන එකා මයිනාගෙ අපතයාට පාහර දී එය වහාම නවත්තන ලෙස දැනුම් දීම.

අනේ ඉතිං ගුටි කාපු එකා ඇවිත් අනිත් අපතයන්ට කියලා අරැ ගැහුව්වා බන් කියලා.   ගහාපු එකාට රිටන් එක දෙන්න විදියක් නෑ මයිනගෙ නැන්දගෙම පුතා නිසා. කට්ටියම ඇවිත් මයිනට සීන් එක

"මොකද බං කරන්නෙ මයිනො"

"ඌ නැන්දගෙ පුතා උනාට කමක් නෑ දෙමු"

"අඩෝ අම්මපා කියපං"

ඒ දවස් වෙද්දි හික්කඩුවෙ තොරණක් තිබ්බා. එදින රෑයේ නැන්දාගෙ පුතාට සහ උගෙ යාළුවාට බඩකට පුරා දුන්නා. ඊට දවස් දෙකකට පස්සෙ උං අපේ එකෙකුට තනියම ඉන්න වෙලාවක රිටන් එක දීලා. දැං ගින්න ඇවිලිලා පැතිරිලා යනවා. නැන්දගෙ පුතාව සොයාගෙන ගම පීරාගෙන යද්දි මූ එනවා වීරයා සේ හම්මා ඉතිං ආයෙ කොහොමද කපුටන්ට කුණු මාළුවෙක් සෙට් උනා වගෙ තමා. කුංෆු කරාටේ මරාටේ ගුජරාටි සියල්ල කවලං කරලා අරැට බෙදනවා. අරංචි වෙච්ච හැම එකාම දුවගෙන ආවට බේරන්න කවුරැත් එන්නෙ නැත හේතුව බේරන්න හදන එවුන්ට ගහාන්නම වෙනම 4 දෙනෙක් මුළින්ම යොදවා තැබිම.
                                       ඒ අස්සෙ එක බාප්පෙකුත් ඇවිත් බාප්පව දන්නැති එකෙක් බාප්පටත් පොලු පාරක් දීලා ඇරපි. වැඩේ ලෙඩේ උනා අපේ අම්මා ගෙදර ඉඳන් කොස්ස අරන් ඇවිත් තිබුනා කිලෝමිටර් 2ක් විතර දුරට මට ගහන්න. මයිනටද ඉබ්බටද හූනටද ලේනටද ගෙම්බටද හැමොන්ටම කොසු පාරවල් මව්තුමිය ගානේ. ගුටි කාපු එකා රෝහළට උගේ අනිත් එකා සොයාගෙන  එදා රෑ 10ට පමණ උගෙ ගෙදරට කඩු පොලු පිහි කිණිසි බයිසිකල් චේන් නංචක්කු සමග සන්නද්දව.

  එකෙක් ගිහින් අරැගෙ නම කියලා කතා කරා.  අරැංගෙ තාත්තා එළියට ආවා කෑළි 5හෙ ටෝච් එකත් අරන්. ගැහුව්වා ටෝච් එක ඉන්නවා 15ක් විතර උන්දා දැක්කා කඩු කිහිපයක් අත්වල පුතණ්ඩියගෙ අතපය හතර මුං කපනවා කියලා දැනුනු අප්පා දුන්නා මර හඬක්.

"මෙන්න මගෙ කොල්ලා මරණවො" කියලා.  ගේ ඇතුලේ හිටපු එකා පස්සෙ දොරෙන් පැන්නා එළියට දිව්වා වෙළට පැනලා. ගමේ අහාල පහාල ඈයො පිරැනා කට්ටියම මිසින්.පහුවදා උදේම අරැගෙ අම්මයි තාත්තයි මයිනගෙ ගෙදර.

"අනේ බුදු අයියෙ මොන වරදක් කරාටද මගෙ කොල්ලා මරන්න හදන්නෙ. මායි මගෙ ගෑණියි මරලා ඌවත් මරන්න කියාපං අයියෙ"

හුටා වැඩේ අංඤ්ඤකොරොස් නිදි ඇදෙං පැන්න මයිනා දිව්වා තඩියගෙ ගෙදරට

"තඩියො වැඩේ දෙල් පුංචා අපේ ගෙදරට ඇවිත්"

"හුටා දැං තොපේ තාත්තා අපේ ගෙදරට එනවා යමං වෙන කොහෙ හරි"

අරෑගෙ ගෙදරින් අඟුරැ කෑල්ලක් අරන් හප හපා දත් කූට්ටමත් මැද මැද තව එකෙකුගෙ  ගෙදරට. එහෙට ගිහින් විස්තරෙ කියද්දි ඒ ගෙදර එකාගෙ මාමා

"තොපිටත් උවමනාවක් නැති වැඩනෙ වහෙ කරන්නෙ"  කියලා එළියට බහිද්දි පුංචයි ගෑනියි බයිසිකලෙන් යනවා. අරෑගෙ මාමා ඉතිං

"පුංචයියෙ පුංචයියෙ"  කියලා කතා කරලා ඇහුව්වා   "කොහෙ මේ යන්නෙ" 

"මං යනවා මීටියාගොඩ. ඊයේ රෑ මගෙ කොල්ලා මරන්න ආවා. කඩු අරන් පිසතෝළ අරන් පොලීසියට ගිහිල්ලා දීපල්ලකෝ තොපේ අයූධ"

"කොල්ලො කොල්ලො රංඩුවෙනව බං උඹ ගෙදර පළයං මම උන්ට කියලා ඕවා ඉවර කරන්නං"

"ඇයි උඹ බය උනාද තොපේ එකත් හිටියා ඌ  තමයි පිසතෝලේ තියං හිටියෙ. මාමාගෙ පිසතෝලේ දෙන්නෙ නැතෑ බෑනා පොලීසියට"

"ඔන්න ඕවා අතෑරලා පලයං පුංචයියෙ ගෙදර"

"###%$&^()€&&^{#&$"

"චටාස්" "පටාස්" "ඩිං ඩිං" "ක්හැ කැහ්"

"මෙන්න මරණවො"

"ඊයේ රෑ මගෙ කොල්ලා මරන්න හැදුවා දැං මගෙ මිනිහ මරන්න හදනවෝ"

"පල පොලිසි තොට පුළුවන් දෙයක් කරපිය"  "තෝ පොලිසි ගිහිල්ලා ආයෙමත් මේ ගමට එන්න එපා යන තූත්තුකුඩියක පල"

මාමා දීලා පුංචට මැදෑ කොලා. දැං ඉතිං මයිනට ගෙදර බත් ලැබෙන්නෙ නෑ කියන එක 500% ෂුවර්.  මයිනා සහ තඩියා දස අතේ  කල්පනා කරනව මොකදෑ කරන්නෙ කියලා. තව යාළුවෙකුගෙ ගෙදරට ගිහින් මූනත් හොදගෙන උදේට එහෙං කාලා එහෙට වෙලා හිටියා.

දන්න අඳුරණ හිතවත් අයියෙක් ඉන්වා මූ කරන්නෙ කොළඹ ගෙවල් කොන්තරාත් ක්‍රමයට පේන්ට් කරන එක. මූ ඉතිං අහාපි

"මොකද උඹලා පාතාලේ බ්‍රාන්ච් එකක් ඇරලා කියන්නෙ"

"මොන පාතාලේද ඔයි මෙන්න මේ #%යට දුන්නා දෙකක් ඒක අවුල්"

"දැං මොකද උඹලා කරන්න හදන්නෙ"

"ගෙදර යන්න බෑ ඕයි දැං කොහෙ හරි යනවා"

"කොහෙද තොපි යන්නෙ"

"පොඩ්ඩලගෙ මාමා කෙනෙක් ඉන්නාළු ඔක්කංපිටියෙ එහෙ යනව"

"එහේ මොකටද"

"එහෙ පතල් හාරන්න පුළුවංලු"

"වහෙ පිස්සුද තොපිට එහෙ මදුරැවො ඉන්නව මැලේරියාව හැදෙනවා. පාඩුවේ ඉඳපියව් කොටි පනිනව එහෙට"

"බෑ බෑ අපි යනව එහෙ මැණික් ගරන්න"

"එහෙනං පළයව් තොපි බෙල්ල කපා ගන්න"

එක අපතයෙක් ෂේප් එකේ ගිහින් පොඩි අක්කට කියලා ටී සර්ට් දෙක තුනකුයි කලිසං දෙකකුයි සොපිං බෑග් එකකට දාගෙන ආවා.  දැං මයිනා පස්සෙන් වැටිලා තව එවුං 4 දෙනෙක් ඇඳුම් දෙක තුනකුත් අරං ආපි. පොඩ්ඩගෙ මාමා හොයාගෙන යන හිංදා පොඩ්ඩත් ආවා හැබැයි පොඩ්ඩත් උගෙ ගෙදරට කියන්නෙම නැතුව. ඇඳුම් පැළඳුං උස්සන් ආවට මොකද බස් එකේ යන්නවත් සල්ලි නැත.

මයිනගෙ ලොකු අක්කා ඉන්නෙ හික්කඩුව ටවුන් එක කිට්ටුවම. එකෙකුගෙන් ෆුට් සයිකලයක් ඉල්ලං අක්කලගෙ ගෙදරට ගිහින් රැපියල් 200ක් ඉල්ල ගත්තා. මස්සිනා ගෙදර නෑ එහෙම්ම මස්සිනා හිටපු තැනට ගිහිං තව රැපියල් 200ක් ඉල්ල ගත්තා. මස්සිනාට කිව්වා මම කොහෙ හරි යනව කාටවත් කියන්න එපා ගිහිං ලියුමක් එවන්නං කියලා.

                                    සහානාදාරත් එකතු කරං ගියා කිහාංකො ඔක්කංපිටි. ගෙවල් වල ඈයො දන්නෙ නෑ ගිය  තැනක්. මොණරාගලට ගිහිං ඊට පස්සෙ පරණ ලොරියකින් හදපු බස් එකකින් ඔක්කම්පිටියට. එතන හිටපු කෙනෙකුගෙන් විස්තර අහාගෙන පොඩ්ඩමාමගෙ ගෙදරට. මාමා උන්දැට පුළුවන් විදියට බත් පිඟානකුත් දිලා විස්තරෙ පැහැදිළි කරලා දුන්නා. එක කොටි ප්‍රශ්ණෙ දෙක අලි ප්‍රශණේ තුන වනජීවි ප්‍රශ්ණෙ ආදි ලෙසට පිළිවලට. පහුවදා මාමා සමග ගෝළයො රොත්ත කැලේ මැද්දෙ කිලෝමිටර් 10ක් 12ක් ගිහින් ගෝණියකට උස්සගෙන එන්න පුළුවන් තරං පස් එක තැනකින් හාරගෙන එනවා. සමහරවිට එතන වතුර හිඳුනු ගඟක් වෙන්නත් ඇති.පළවෙනි දවසේ දෙපාරකට පස් කපං ආවා එදා රෑ ඉතිං පොලිසියෙන් ගුටි කාලා වගෙ තමා ඇඟෙ පතේ රැදාව. එකාට එකා කෙඳිරි  ගගා පං පැදුරේ දොයි. එතැන් පටන් දවස් 5ක් විතර එක දිගට ඉල්ලං පස් කපාන ඇවිත්  පොඩි ඇළ පාරක් අයිනෙ ගොඩ ගහනවා. අර  මාමාගෙ මස්සිනා වෙන එකෙක් ඒවා හොදන  වැඩේ කරන්න ගත්තා. පැහැදිළිවම මාමා ඒ වැඩේට කැමති උනේ නෑ. ඒත් ඉතිං කොයි ලොක්කත් ඈඹේණියට පදිරි නේ. කෑලෑවෙ ඉල්ලං පස් කපන ගමං මාමා අපිට කිව්වා 
 "කොල්ලනෙ අරැ හෙණම #රියා ලොකු වාසියක් තිබුනත් ඕකා අපිට දෙන්නෙ නෑ. හෙට යමල්ලා ඉල්ලං පස් අපිත් හොදමු" කියලා.

ඉල්ලං පස් ගෙනත් දාන තැන හොද හොද හිටපු එකා නෑ. අර මාමාට දැං පට්ට සැකයි.

"අරැට මොනවම හරි හම්බ උනා නැත්තං ඌ මේක දාලා යන්නෑ බං"   කියලා මාමාත් හරිම දුකෙන් ගෙදර ගියා අපිත් එක්ක. ඉල්ලං හෝදපු එකා ගැන අහාද්දි මාමාගෙ ගෑණි කියාපි.



"අයියා මම ඉල්ලං හොදනවට කැමති නෑ කියලා මල්ලි ගියා යන්න"

හැබැයි ඒ වෙලාවෙ මාමට ආපු කේන්තියට ගෑණිගෙ බෙල්ල කපන සයිස් එකක් තිබුනේ. එදා හවස ගිහින් ඉල්ලං පස් හෝදන වැඩේ මාමත් එක්ක එකතු වෙලා අපිම කරා. මැණික් ගැන දැනුමක් නැති නිසා වෙනසක් ඇති සියළු ගල් මාමා ළඟට ගිහින් දෙනව. රෑට මාමා මූන ගලවපු ටෝච් එළියෙන් අර ගල් බලනවා. වැඩකට ඇති දෙයක් ලැබුනේ නම් නෑ ඒත් ඔය පොඩි ගල් කෑළි දිලා ඒ මනුස්සයා රැපියල් 1000ක් 500ක් අරන් ආවට  අපිත් ඒක එයාටම තියා ගන්න කිව්වා. ඔහොම ගිහින් සති 2කට විතර පස්සෙ සියඹලා ඇටේක ප්‍රමාණෙක රතු පාට ගලක් අහු උනා. මාමාට පට්ට හැපි ඉතිං මාමා අපේ  කොල්ලො දෙන්නෙකුත් එක්ක ගිහින් ඒ ගල විකුනුව රැපියල් 55000කට. මාමා සල්ලි සම සමව හැමෝටම බේදුවා. හැබැයි ඉතිං මයිනා ඇතුලු නඩේ ඔය සල්ලි වලින් කොටසක් ආයෙමත් මාමට දුන්නා. ගෙදර ගෑණිත් විස්සොප කරන් උන්දෑ අපිට කරන සේවයට සළකන්නත් එපැයි.

ඇවිල්ලා ගෙවුණු සති තුනකට පස්සෙ මුහුදු මාළු කෑල්ලක් කාලා ගමේ විදියට බත් වේලක් කෑවේ එදා තමයි. ගෙදරට අවශ්‍ය බඩුත් ඔක්කොම මොණරාගලටම ගිහින් අරන් ඇවිත් අපිම උයලා පිහලා කුස්සියෙ කටයුතුත් කරලා නැන්දවත් ෂේප් කර ගන්න පුළුවන් උනා එදා නම්. ඊළඟ දවසෙ සුපුරැදු  පරිදි ඉල්ලං පස් කපං එන්න කැලේට. පළවෙනි සැරේ පස් කපං ආවා දෙවැනි සැරෙට කැලේ කිලෝ මිටර් 5ක් විතර දුරදි වෙන පස් කපං එන්න ගියපු එවුං දුවගෙන එනවා පේනව. මාමා එකෙකුගෙං ඇහුව්වා

"හිච්චි මල්ලි මොකෑ බං"

"කොටි ඇවිල්ලා අයියෙ දුවපං" කිව්වා.

බෝල්ට් නං මොකෙද්ද අපිත් එක්ක අපිනේ රනර්ලා.

කොටි නිසා ඇති උනු මරණ බයත් හිත දරන් දැං මාමගෙ ගෙදර. අපරාදේ කියන්න බෑ ඒ වෙද්දි අප්‍රිකන් කාරයො වගෙ සොඳුරැ කළු පැහැයට හැරිලා. අත්වල කර ගැට ඇවිත්, හම කබර හමක් වගෙ වෙලා. දවස් 3කට 4කට පස්සෙ අරංචි උනා ආමි එකෙන් කැලේට බැහැලා කොටි හොයනව කියලා.   ඊටත් දවස් දෙක තුනකට පස්සෙ ආයෙමත් කැලේට රිංගලා වෙන තැනකින් ඉල්ලං පස් කපං එන්න පටන් ගත්තා. 

                                                    ඕං ඉතිං පොඩ්ඩගෙ තාත්තා හිටි අඩියෙ කඩා පාත් උනා. වැඩේ කියන්නෙ උන්දෑ දැකපු හැටියෙ මයිනා කිරි හට්ටියක් විතර හිනා කටක් දැම්මා මුන්දෑ යංතං හිනාවක් විතරක් දාලා ගෙට ගියා. අනේ ඉතිං මයිනට හෙණ අප්සට් ඇයි යකෝ ගමේ ඉන්දැද්දි මුන්දැ මයිනට මාර ආදරෙයි.මයිනා ගේ පිටිපස්සෙ හිටපු එවුන්ට කිව්වා.

"පොඩ්ඩා උඹලගෙ තාත්තා ආවා බං මා එක්ක කතා කරේවත් නෑ නේ"

"අපේ තාත්තා උඹ එක්ක කතා නොකර ඉඳිද බං යමං බලන්න"

අපතයො ටික උන්දෑ ළඟට ගියා. ටිකක් වෙලා බලං හිටියා


"ඈ බොළව් තොපිට මොකෑ මේ වෙලා තියෙන්නෙ. ලොකු පුතේ උඹ හිනා වෙලත් මට  අඳුර ගන්න බැරි උනා. හෙටම යමල්ලා ආපහු ගමේ මොනවත් අවුළක් නෑ"

"අනේ අයියෙ හෙට යන්න එපා අනිද්දා යන්න කොල්ලො ටිකත් අරන්"  අර මාමා බොහොම බැගෑපත්ව ඉල්ලා සිටියා. ඊළඟ දවසේ උදේන්ම නැගිටලා මාමා එකතු කරපු ගල් වගෙකුත් අරන් පොඩ්ඩගෙ තාත්තා එක්කම ගියා. අපි ටිකත් පට ගාලා කැලෑවට රිංගලා ඉල්ලං පස් ගෝණි 6කුත් ගෙනත් දාලා නාගෙන කොරගෙන ඇඟෙ පොල්තෙල් පාරකුත් ගාගෙන හිටියා. මාමත් ආවා මූනත් හිනාවකින් පිරිලා. නැන්දත් සැමං ටින් එකකුත් එක්ක බත් හදලා තිබුනා.

මාමා එදා රෑ හැමොගෙම අත්වලට රැපියල් 27000 ගානේ දුන්නා. එදා අපිට කිව්වා අපි ආපු මුල්ම දවස්වල ගෙනාපු ඉල්ලං වල තිබිලා මාමගෙ මස්සිනාට ලක්ෂ 12ක ගලක් හම්බ වෙලා තියෙනව. ඌ කරපු වැඩේට නැවත ඌ එක්ක කතා කරොත් එහෙම ගෑණීත් එළවනවා කියලයි කිව්වේ.

කට්ටියම ඉතිං ඊළඟ දවසෙ ගමට ආවා. ගම සන්සුන් වෙලා තිබුනට අපි ගමට ආවම සමහර ඈයොන්ට හරි අවුල්. අප්පොච්චිටත් අවුළ් සහිත හැපි ඇයි ඉතිං අප්‍රිකන් කාරයෙක් වගෙ එකෙක් නේ ඉන්නෙ. දවස් 5කට 6කට පස්සෙ ඔක්කම්පිටියෙ මාමා හදිස්සියෙම ආවා නැන්දයි ළමයි දෙන්නා එක්කම. අපි දාලා ආපු ඉල්ලං පස්වල තිබිලා  ලක්ෂ 7ක ගලක් හම්බ වෙලා. අපේ කොටස දෙන්නයි ඇවිත් තිබුනේ. හැබැයි අපි කිසිම කෙනෙක් ශත 5ක් නොගන්න තීරණය කරා. ඒ සල්ලි වලින් මාමට ගෙයක් හදා ගන්න කියලා  උපදෙසුත් දීලා අපිට පුළුවන් උපරිමයෙන් සළකලා යැව්වා. ඊට පස්සෙ මොකද්දො හේතුවකට ගමේ ඉන්න හිතුනෙත් නෑ.

Saturday, 3 November 2018

මයිනාගෙ කතා.... 30.. අලි කෙඳි.....

උඹලා කැමති නැද්ද අළි කෙන්දක් දාලා මුද්දක් හදන්න. අපළ උපද්‍රව වලට එහෙමත්  හොඳයි කියන්නෙ. රිදී මුද්දකට අලි කෙන්දක් දාලා හදපල්ලකො මාර ලස්සනයි ඈං.... කාලෙන් කාලෙට තාලේ වෙනස් වෙලා එකම සිංදුව තමා ඉතිං මයිනා සහ නඩේට ලං වෙන්නෙ. කොටින්ම කිව්වොත් නසරාණි අපත මදාවි වැඩක් අයිඩියාවක් තමා මේ මොළ ඇතුළට රිංගන්නෙ.





මයිනා සහ අපත පිරිස කවුදෝ එකෙක් නොමිලේ එක්කං ගියා මොකද්දො කාරනාවකට උඩවළවේ. හරියටම මතක නෑ   ඇයි ගියේ කියලා, කන්නයි බොන්නයි දිලා වරෙල්ලා කිව්වා අපිත් ගියා. ඔහොම ගිහිං දවස් 2ක් විතර එහෙ හිටියා. හිටි ගමං අලි එනවො කියනව ඩෝං ගාලා සද්ද ඇහෙනව එක විකාරයයි. ඔය අල්ල පනල්ලෙ එකෙක් අලි කෙඳි කතාවක් කිව්වා. දැං ඉතිං අලි කෙන්දෙ වර්ණනාව සියළු ලෙඩ රෝග දුරලා  ග්‍රහදොස් දුරැ කරන මහ බළගතු මුද්දට වළල්ලට අවශ්‍ය අලි කෙන්ද.

ඕං ඉතිං ඒ පළාතෙ ආරංචි කරලා බැළුවා අලි කෙන්දක් රැපියල් 400ක් 500ක් වගෙ මුදලකට ගන්න පුළුවන්. ඒත් ඉතිං අපි ගෙදරින් ලැබෙන පිං බත් ටික කාලා ඉන්න අපතයො නිසා අතේ සතේ නැත. එහෙමයි කියලා අලි කෙඳි සිහිනෙට බොඳවෙන්න දෙන්න පුළුවන්ද බෑනේ. ගමට ආපු වෙලේ ඉඳලා අලි කෙඳි ලබා ගන්න ක්‍රමේ හොයනවා.
පළවෙනි ටාර්ගට් එක උනේ හික්කඩුව වැල්ලවත්තෙන් හැරිලා ගියාම තියෙන හෙට්ටිගොඩ පන්සලේ හිටපු කපුරි කියන ඇතින්න. ඒ ඇතින්න ඈතිං එනකොට බෙල්ලෙ දාපු පොඩි ඝණඨාර දෙකක සද්දෙ එනව. ළමිස්සියෙක් පාරෙ බැස්සාම ඉළන්දාරි පස්සෙන් වැටෙන්නැහෙ අර ඇතින්නගෙ සද්දෙ ඇහුනම කවුරැ හරි අපතයෙක් ඒකි පස්සෙන් යනවා අලි මයිලක් ගලව ගන්න. එහෙම ගියපු එකෙක් ඇත්ගොව්වා හෙවත් අලි ඩ්‍රයිවර් එක්ක වලියක් දාගෙන වෙනම කෙළියක් ගිහින් පොලෝසි නොගිහින් බේරැනේ ලෝක අමාරැවෙන්.

මේ විදියට දින සති මාස ගෙවිලා පෙරහැර සීසන් එක පටන් ගත්තා. යටපත්වෙලා තිබුනු අලි මයිල් කේස් එක ආයෙමත් උඩට ආවා. දැං ඉතිං පෙරහැර බලන්න යනවා. අලියෙක් වැරදිලා හරි පෙරහැර බලන කිට්ටුව පාත නැවතිලා වළිගෙ පද්ද පද්ද හිටියා නම් වළිගෙ අල්ලන්න තමා ට්‍රයි එක. මෙහෙම කාලේ ගෙවිලා ගිහින් ගමේ පෙරහැර පටන් ගත්තා. සීනීගම දේවාලේ පෙරහැර සීසන් එක දැං ඉතිං කාට බය වෙන්නද අලි එන්නෙ ඕන තරම්.

පළවෙනි වෑයම පෙරහැරේ යද්දි අලියගෙ අලි වලිගෙන් කෙන්දක් ගලවා ගැනිම. දෙවොල් දෙයියනෙ කියලා ඉතිං ඔන්න අපිත් පෙරහැරෙ කාවාඩි නටනව. බොහො වෙලාවට පෙරහැර පිටි පස්සෙ කාවාඩි නටන්නෙ හොඳ සිහියෙන් ඉන්න එවුන් නොවෙයි නෙ. ඒ නසරාණි අස්සෙ උඩුකය නිරැවත් යටි කය රතු රෙද්දකින් වහගෙන කාවාඩි නටනව. අනේද කියන්නෙ පෙරහැර බලන්න ආපු පියතුමානන්ට මයිනා කාවාඩි නටනව දර්ශණය උනා. අර පෙරහැරේ නටපු මයිනව පැත්තකට ඇදපු තාත්තා පළමුව කට ඉඹලා බැළුවා ඇල්කොහොල් එහෙම ඇතුල් වෙලාද බලන්න. ඒත් හරියන්නෙ නෑ අප්පට සැකයි ලොකු ත්‍රිෂුලෙකුත් අතේ අනිත් නසරාණි සෙට් එකත් ඉන්නවා. හැම එකාගෙම අතේ දේව ආයුධ, ටවුන් එකේ එවුන් එක්ක වළියක් පටලන් ඒ කේස් එකට මුං මේ පෙරහෑරට නටනව ඇති කියල හිතපු පියතුමානන් එනවා කාවාඩි බෑන්ඩ් එකත් එක්ක.

පෙරහැරෙ කොඩි උස්සං යන නෑමබියන්ට ඉතිං දැං ෆුල් චූන්.

"මද්දු මාමේ ලොක්කයියගෙ තනියට ආවැයි" නෑදෑ වෙන එවුං

"අද නං තාත්තා එක්කම ඇවිත්නෙ අයියෙ" දන්න අඳුනන එවුං

"හොඳ වැඩේ තොට" පංතියෙ කෙල්ලො
කුක්කුඩෝල් අතිං පෙන්නනවා නියමයි ආරක්ෂාවට තාත්තා ඇවිත්නේ කියලා.

අලි මයිල් සීන් එක දවල් පෙරහැරට හරි ගියෙ නෑ. ඉතිරි දවස් දෙකේ පෙරහැරේ නැටිම පියරජු විසින් තහනම් කරා. ඕං ඉතිං එකෙක් කියාපි සිනීගම අහවල් තැන අලි බඳිනව එතනිං ගලවගමු අලි කෙන්දක් කියලා.

හැන්දෑවෙ මද අඳුර ගලාගෙන එද්දි අලි බැඳපු පැත්තට ගෑටුවා. අලි තුන් හතර දෙනෙක් බැඳලා ඉන්නව පොල් ගස්වල. අලි ඩ්‍රයිවර් අයියලත් ඊට එහා පැත්තෙ ඉන්නවා. තව තව ඈයෝ ඉතිං අලි කිතුල් අතු පොල් අතු කන දිහා බලාගෙන ඉන්නනවා. අපේ නඩේ හිටපු නස්කූණි නසරාණි ගල් ඉබ්බා පොල් ගස් වල බැඳලා හිටපු එක අලියෙකුගෙ පිටි පස්ස පැත්තෙන් කමාන්ඩෝ භටයෙක් වගෙ ලං උනා. ඇත්තම කියනව නං අලි කෙඳි අමාරැව සැරටම තිබුනෙත් ඒ ඉබ්බට තමයි. අලියත් කිසිවක් නොදන්න චූටි බබා වගෙ අලි හුරතල් පෙන්න පෙන්න ඉන්නව.

අලියා හොඳ කිතුල් අත්තක් කාලා ඒකේ මහතට තිබුනු පොල්ල වගෙ කොටස හොඬේට පටලන් ඉන්නව. අපේ කොමාන්ඩෝ  භටයා වීරයා සේ පිටිපස්සෙන් ගිහින් ඇල්ලුවා වළිගෙ. වැදුනා කුතුල් පිති පාරක් කොහොමද ආයේ ඉතිං බිම වැටෙන්න. ඊළඟ සංග්‍රහාය ලැබෙන්න කලින් අරෑ බිම දිගෙ පෙරලිලා ගිහින් එහාට උනා.... නැත්තං අලියා අරෑව පාගනව ෂුවර් එකටම. එතන අලි සෙල්ලං බලං හිටපු ගෑනු ටික කෑ ගැහුව්වා.

"අලියා ගැහුව්වෝ" කියලා.

ඒ සද්දෙට අලි ඩ්‍රයිවර්ලා ටිකයි එතන හිටපු අනිත් එවුනුයි දුවං එද්දි අපි කිලෝමීටරයක් විතර දුවලා ඉවරයි. අර වැදුනු කිතුල්පිති පාරට අරෑගෙ කකුලේ කළව හරිය නිල් පාට වෙලා. ඊට පස්සෙ නම් අලි මයිල් පස්සෙ ගියේ නෑ. හැබැයි එකෙකුට කොටි දත් අමාරැවක් හැදිලා ඒකට වෙන එකෙකුට කියලා ඒ අමාරැව හොඳ කෙරෙව්වා.
එන්නං ඈ..... අලි මයිල් ඕන නං කියපල්ලා හරිද.

Saturday, 8 September 2018

මයිනාගෙ කතා.... 29.. ඩෙවල් චිකන්.....
ගම පුරා නගරය පුරා රට පුරා වළ ගසා කාළකණ්නියා වැහුනා වගෙ මස්තෙ ගහලා ඉන්න කාලේ.  එකෙක් සර්වොදෙන් කරන විවිධ පාඨමාලා ගැන අරංචියක් ඇන්න ආවා.   කාළකණ්නි වෙන එකේ මේකටවත් යමං කියලා හිත හදාගෙන අපත රැළම ඕං ඉතිං ගියා වෘත්තිය පුහුණුවකට.   එක එක ඒවා අස්සෙ ටේළරින්, සුපවේදය, යතුරැ ලියනය, අරවා මේවා තෝරා ගෙන දැං කට්ටියම පුහුණුවෙ.

අපරාදේ කියන්න බෑ රස්තියාදුව තරම් සුපිරි පාඨමාළාවක් තවත් නැති නිසා මයිනා නැවතුනා.   සතියක් විතර ගිහින් මයිනා,   දවස් 10කින් විතර හූනා,   දවස් 15කින් විතර ලේනා,   දවස් 20කින් විතර ඉබ්බා ආදි වශයෙන්  මාසයක්  විතර  යද්දි  මුලු  කණ්ඩායමෙන්ම  දෙන්නෙක්  හැර සිල්ලොම  පරණ පුරැදු  රස්තියාදුවේ.   උන්  දෙන්නගෙන්  එකෙක්  කරේ ටයිපින්ග්   කෙල්ලො  ගොඩක්  මැද්දෙ  කුකුලා  වෙලා  හිටපු  ඌ ටයිප්රයටරයට  ඇඟිළි  වලින්   අනීන ගමන්  කෙල්ලොන්ටත් ඇඟිල්ලෙන් අරහෙට මෙහෙට ඇන ඇන වෙනම ආතල් එකක හිටියා.
අනිත් එකා පබ්ළිස් සිල්වගෙ නම තියන්න හිතාගෙන සුපවේදය කරා. ඒකට හේතු උනු කාරනාව උගේ නංගි. ස.පෙළින් පස්සෙ ගෙදරට ගාල් උනු ආදරණීය නැගණියගෙ කැමවල රසට ඉතිං ඌ සුපවේදය පරතෙරට  ඉගෙන ගන්න අදහස් කලා.  අපරාදේ කියන්න බෑ ඒ නගාගෙ තේ කෝප්පයක උනත් රස වෑහෙනව.   සීනි 250ක් විතර දාලා තේ කොළ 100ක් විතර දාලා හදන තේ එක අද මතක් උනත් දිවග රස නහාර පිනා යනව.

අරැ සුපවේදය ඉගෙන ගන්න ගියදා පටන් ඉතිං කන්න පුළුවන් කියලා හිතෙන හැම දේම විවිද ක්‍රමවලට හදලා කෑම තමයි කලේ.   ලංකාවේ සුප වේදය ගැන ලියැ වුනු සියළුම පොත් ඌගෙ ළඟ.   සියළුම කෑම වට්ටෝරැ පොත් සහ සිරිකත, බිරිඳ, භාවනා ඇතුළු සියළුම කාන්තා පත්තර ටිකත් ඌගෙ ගෙදර.






දෙල් බැඳුම, දෙල් මැල්ලුම, දෙල් හොද්ද..... දෙල් ගෙඩියක් ලැබුනා නම් එහෙමයි.   කොස් මැල්ලුම, කොස් හොද්ද, කොස් බැදුම.... කොස් ගෙඩියක් ලැබුනොත් මෙහෙමයි.   මේ කොයි කෑම හැදුවත් ටෙස්ටිං වලට ඉන්නෙ මයිනා තමයි ඉතිං.   සමහර දවස්වල උගේ කෑමෙන් පස්සෙ උංගෙම වැසිකිළියෙ පැළපදියම් වෙලා හිටපු අවස්තා නැතුවම නොවෙයි. ඒකට  හරි  යන්න  අපේ  අපතයොත් ගඟෙ පැනලා අල්ල ගන්න ඉස්සද, කකුළුවද,  මාළුවද  අරන්  අරැගෙ  ගෙදරට.    ඒ අපතයත් ඒකට අතට අහු වෙන මිරිස්, තුනපහ, සෝස්  අනං   මනං  දාලා   හදනවා උගුරෙන් පහාලට  යවා  ගන්න  පුළුවන්  විදියට.

එක   සිකුරාදා හැන්දෑවක අපතයො කතා උනා සෙනසුරාදා උදෑසන කොරළි අල්ලන්න යන්න.   කිවුල්  දියේ ඉන්න මල් කොරළියා කියන මාළුවා අල්ලන්න හරි අමාරැයි.   අනික  තමයි ඒකා අල්ලන්න නම් පාං හරි පූනක්කු හරි දාන්න ඕනේ.   පූනක්කු බිළි කොක්කක අමුනන්න බැරි නිසා පාං ගෙඩියක මැද්ද ගලවලා අරන් ඇඹුල් කෙසෙල් ගෙඩියක් එක්ක හොඳට අනනවා,  එහෙම හදා ගත්ත මිශ්‍රණය ගිලින්න මල් කොරළියා හරි මනාපයි...   බිළි පිති සූදානම් කිරිම සහ පාං මිශ්‍රණය එකෙකුට හදන්න පවරලා කට්ටියම    පසුදා උදෑසන හමු වීමේ බළාපොරොත්තුවෙන් විසිර ගියා.

උදේ 8 වෙද්දි අර බිළි පිති සූදානම් කරන්න කියපු එකා මයිනගෙ ගෙදර.

"මයිනා පොඩි හදිස්සියක් වරෙංකො"

"තාම මූණ හෙදුවෙත් නෑ බං හිටපං"

"අඩෝ පොඩි අවුළක් යමංකෝ" අරැ ගෑණි මැරිච්ච මිනිහ වගෙ හඬා වැටෙනව.

"මොකද වහෙ"

"යමංකෝ බං උඹට වඳින්නං"

මයිනත් ඉතිං බුරැසවත් කටේ ගහගෙන දත් කූට්ටම මැද මැද අරැ එක්ක යනව.

"ඇයි මොකො අවුළ"

"බැරළගෙ බෲස් ලීට කෙළ වුනා"

"ඉතිං තොට මොකද බැරලා අඬාපු දෙන්, ඌ නේ ඔට්ටු දාලා සල්ලි හොයන්නෙ"

අහපියව්    බෲස්  ලී කියන්නෙ කුකුළෙකුට නිකං නොවෙයි පොර කුකුළෙකුට.   බැරලා කියන්නෙ කුකුළගෙ අයිතිකාරයා නියම නසරාණියා වචනෙ වැරදුනා නම් පිහිපාර තමා.  කුකුල් කෙටවිල්ලෙ කිං තමා ඌ.   බෲස් ලී කියන්නෙ ඒ කුකුල් කෙටවිල්ලෙ හිටපු අහාල ගං හතටම ගහාපු සුපර් ෆයිටර්.   බූරැවා ගැහිල්ලයි කුකුල් කෙටවිල්ලයි තමයි බැරලගෙ ප්‍රධාන ජීවනෝපාය.  ඌගෙ ගෑණිට ළමයින්ට වඩා ඌ කුකුළට ආදරෙයි.   කුකුළගෙ අත්තටු දෙකට තෙල් ගාලා පිරිමැදලා, තල තෙල් එක්ක බිත්තරයක් මිශ්‍ර  කරලා පොවලා එහෙම තමා කුකුලට සැප දෙන්නෙ.   එහෙව් එකාගෙ කුකුළට ගලකින් ගහපු එකෙකුට පිහි පාරක් දෙන්න ගිහින් බොහොම අමාරැවෙන් තමා බේරැනේ.



"අහපංකො මම උදේ පිති ටික එළියට අරන් ඉන්දැද්දි බැරළගෙ කුකුල්ලු ටික අපේ වත්තට ආවා. මං බිළී කට්ටෙ පාං කෑල්ලක් ගහලා නිකං දාලා බැළුවා අර @රි කුකුළා ගිල්ලා බං"

"මොන #ත්තක්ද වහෙ කරේ ගස් ලබ්බා. #කටද තෝ කුකුල්ලුන්ට පාං කවන්න ගියෙ" "බැරළගෙන් පිහි පාරක් කාපිය දැං"

අරැගෙ  ගෙදරට ගියාම බැරළගෙ බෲස් ලී ඉන්නව හේබාලා කටින් මීටරේක විතර දිග තංගුස්පොටකුත් එළියට දාගෙන අරෑගෙ කාමරෙ ඇතුලේ.  තංගුස්පොට ඇදලා බැළුවා බඩටම ගිලලා.   දෙන්නත් එක්කම කල්පනා කර කර ඉන්දැද්දි අපේ පරක්කුවට තව එකෙක් ආවා අපිව සොයාගෙන.   අරැංගෙ ගෙදර ඉන්නෙ ආත්තම්මා විතරයි උන්දැගෙ ඇස් පේන්නෙ නෑ හරියට.   ආපු අපතයා එක්කං ගිහින් ඌට කුකුළා පෙන්නලා විස්තරෙ කිව්වා.  මූ ගල් ඉබ්බා තංගුස්පොට අතේ පටලලා ඇද්දා ඇදිල්ලක් කුකුළගෙ බඩවැලකුත් ඇදං බිළි කොක්ක එළියට. කුකුළා අමුතු සද්දයක් එකක් ටිකක්  වෙලා ගැස්සිලා නිහඬ උනා.

"මොකද්ද #ත්තො කරේ"

"වහෙ මම බිළි කොක්ක පන්නන් නේ හැදුවේ"

අරැන් දෙන්නා මරා ගන්න හදනව මැරිච්ච කුකුලා දිහා බලාගෙන.   අරැන් දෙන්නා දෙපැත්තට කරලා එළියට බැස්සා.  අනිත් කිකිළියො ටිකයි පැටව් ටිකයි එහා පැත්තෙ ළඳු කැලෑවක් තියෙනව ඒ හරියෙ පහුරැ ගානව. බැරළගෙ අවුරැදු 8ක 9ක විතර කොල්ලෙක් ඉන්නවා ඌ මිදුලේ සෙල්ලං කරනව.  අරැගෙ ගේ එහා පැත්තට කවර් වෙලා ගලක් අරන් ගැහුව්වා අර කුකුල්ලු රංචුවට.   ගල් පාර වැදිලද නැද්ද දන්නෑ එක කිකිළියක් මර ළතෝනි තියාගෙන කැළෑව අස්සට දිව්වා.

බැරළගෙ පොඩි එකා කිකිළිගෙ සද්දෙට දුවන් ආවා. බෲස් ලීයි එක කිකිළයෙකුයි අඩුයි.  කළෑ මණ්ඩියෙ ඈත ඇහෙනව අර කිකළි කෑ ගහාන සද්දෙ.

"තාත්තෙ බෲස් ලී නැතෝ රතු කිකිළිත් නැතෝ" 


ඕං ඉතිං බැරළත් ඇවිත් කුකුල්ලු හොයනව. අපි තුන් දෙනා මොකවත් නොදන්න බබ්බු වගෙ බිළි පිති ටිකත් අරන් ගඟට යන්න යනව.

"මල්ලි අපේ සත්තු ඔය පැත්තෙ හිටියොත් මෙහෙට එළවන් පළයල්ලා හරි"

"හරි හරි සුනිල් අයියෙ" කියාගෙන යද්දි බැරළගෙ පොඩි එකා කැළෑවට එබි එබි බලනව කුකුළා ඉන්නවද කියලා.   එතනට ටිකක් එහාට වෙන්න තළගොයෙක්  පහුරැ ගගා ඉන්නව.   ගත්තා ගලක් කෙළියා තළගොයාට තළගොයා පැනලා දිව්වා. අර පොඩි එකාට කෑ ගැහුව්වා


"ඕං ඕං කබරා තෝව ගිළියි ගෙදර පළයං" කියලා. හම්මා ආයේ මොනවද ඇරැ දැම්මා මර හඬක්
"තාත්තෙ මෙන්න තඩි කබරෙක් මූ තමයි අපේ බෲස් ලී කන්න ඇත්තෙ". " "දුවලා එන්නො"

අපි අපේ පාඩුවේ ගඟට ගිහින් ඉතිං පැයක් විතර මාළු අල්ල අල්ල හිටියා.

"අඩෝ ඩෙවල් එකක් කන්න තිබ්බා නම් මරැනේ"


"කොහෙද බං මස් ඩෙවල් දාන්න"

"සල්ලි එකතු කරමු"

"හරි උඹළ ළඟ සල්ලි කියක් තියෙනවද කිහල්ලකො"

"මම 20ක් දෙන්නං"

"මගෙ ළඟත් 50ක් 60ක් ගන්න පුළුවන්"

"මමත් 40ක් දෙන්නං"

රැපියල් 180ක් විතර එකතු කරන්න පුළුවන් වගෙ. හරි එහෙනං සල්ලි ගෙනත් දීපල්ලා 3ට  විතර වරෙල්ලා කුකාගෙ ගෙදරට පං කමු ඩෙවල් එකක් දාලා.




අල්ලපු මාළු ටිකත් අරන් කුකුළා මැරිච්ච ගෙදරට.   ගිහින් පරණ ටී සර්ට් එකක කුකළා ඔතලා ඊට උඩින් අල්ලපු මාළු ටිකත් දාගෙන  ගියා කුකාගෙ ගෙවල් දිහාවට.   කුකුළගෙ තංගුස්පොට ඇදලා මරපු එකා අනිත් එවුන්ගෙ සල්ලි එකතු කරන් එන්න ගියා.   කුකාගෙ ගෙදර දවල් දවසෙ ඉන්නෙ නංගියි ඌයි විතරයි බොහො වෙලාවට.  කුකාගෙ නංගි ඉතිං මයිනව දැක්කා විතරයි සුපුරැදු සිරික්කිය දාගෙන ආවා.


"ගඟෙ ගියෑයි තමුසෙලා" කියාගෙන


"ඔව් හලෝ" "කෝ අයියා"

"පොඩි අයියෙ මයිනයියා ආවා"

"මයිනා මාළු ඇල්ලුවද බං" කියාගෙන කුකත් ආවා. ෂේප් එකේ කූකා ළඟට ගිහින් කිව්වා "නංගි පැය බාගෙකට ගෙදරින් යවපිය" කියලා.

"නංගි පොඩ්ඩි අක්කලගෙ ගෙදරින් එනසල් ටිකක් ඉල්ලන් එනවකො" කියලා අරෑ නංගිව  ගෙදරින් යැව්වා.

කුකාට විස්තරෙ කිව්වා මෙහෙම සීන් එකක් උනා හැබැයි මේක දන්නෙ තෝයි මමයි පතයයි, අනිත් එකයි විතරයි.  තොගෙ නංගි එන්න කලින් කරන දෙයක් කරන්න හදපං කිව්වා.   කුකා දැං බයෙන් බීරාන්ත වෙලා. කරන්න දේකුත් නෑ මයිනගෙ ඉල්ලීම පිට අරෑ  කූකුලා සුද්ද කරලා ගත්තා.    කුකුළගෙ අතුනු බහාන් ටික උංගෙ ගේ පිටිපස්සෙ වළක් කපලා වළ දැම්මා.    කුකාගෙ නංගිත් ආවා අර සල්ලි එකතු කරන්න ගිය එකත් ආවා.   ආයෙමත් එකතු කරපු සල්ලි වලින් ගේන්න ඕනකරන කුකුළු මස් සහා අනිත් බඩු ටිකත් කියල අරැංගෙ නංගියි අනිත් අපතයයි කඩේ යැව්වා.   කුකා ඒ වෙද්දි අර කුකුලාව කපලා කොටලා රෙඩි කරලා ඉවරයි.    ඊට පස්සෙ කඩෙන් ගෙනාපු කුකුළු මස් එක්ක එකතු උනු බෲස් ලීගෙ මස් ඩෙවල් එකක් විදියට මේෂෙට.    හැබැයි ඉතිං කුකාගෙ නංගිට මාර ප්‍රශණයක් කඩෙන් ගෙනාවෙ මස් ග්‍රැම් 700ක් 800ක් විතර කොහොමද 10 දෙනෙකුට ඇති උනේ කියලා.

ඒක මස් කෑල්ලක්වත් මයිනවත් අර කුකුළට  බිළි කොක්කෙ ගහාලා පාං දුන්නු එකාවත් කෑවේ නෑ.   ඒකට හේතු උනේ අර අපතයා තංගුස්පට අදිද්දි කුකුළගෙ බඩවැළුත් කඩං එළියට පැන්න ලේ කැටිය දැකලා ඇති වුනු පිළිකුළ.    එදායින් පස්සෙ බැරළා නම් කොයි ලෝකේ දැක්කත් කබරයන්ට චාන්ස් එකක් දුන්නෙ නෑ.   හැබැයි එක දවසක බැරළට කබරෙක් ගහලා තිබුනා දවස් 4ක් ඉස්පිරිතාලේ ඉන්න.

2012 දි තොටගමුවෙදි පොර කුකුළෙකුට ගලකින් ගහපු සිද්දියකට ඇති වුනු රංඩුවක් දුර දිග ගිහින් සුභයා කියන චන්ඩියව කොල්ලො එකතුවෙලා ගහාලම මැරැවා. එතන හිටපු අපේ කතාවට සම්බන්ධ මිත්‍රයො කිහිප දෙනා කියලා තිබුනා මීට අවුරැදු ගානකට කලින් සිද්ද වෙන්න ගිය මේ වගෙම මිණිමැරැමක් මයිනා නිසා වැළකුනා කියලා. අද වෙද්දි නම් මේ යාළුකම් ඈත් වෙලා ගිහින් ඒත් මතක විතරක් අදත් හිත් වල ඉතිරි වෙලා

Friday, 17 August 2018

මයිනාගෙ කතා... (28).. චොකලට්...


මයිනාගෙ කතා... (28).. චොකලට්...

                                                                  මයිනගෙ ප්රේම කතාව හැල හැප්පිම් බාදක මැද්දෙන් ඉස්සරහට ඇදිගෙන යනව. සතියකට සැරයක් මයිනගෙ මව්තුමිය ඉතිං කොස්සකින් ඉදළකින් දර පොල්ලකින්  මයිනට  සංග්රහා සත්කාර ලබා දෙනවාමයි.     ඒත් ඉතිං   මයිනා නොවෙයි සැලුනේ.  අපරාදේ කියන්න බෑ අඩුවක් පාඩුවක් නැතුව ගෙදරිනුත් මයිනගෙ කුක්කුඩෝල්ට ඉඳ හිට කොසු පොළු සංග්රහායක් ලැබුනා.

                                                              ඕං ඉතිං එක දවසක ඩබළ හික්කඩුව ස්ටේෂන් එකේ කතා කර කර හිටියා කියලා ආරංචියක් ලැබිලා මයිනාගෙ මව් දේවිය එක මිත්රයෙකුට මයිනාගෙ නිවාස සීමාව තහනම් කලාපයක් කරා. හැබැයි ඉතිං එතුමිය නොදන්න කාරනාව තමයි මයිනාගෙ යාළු මිත් තඩියා මයිනාට ආදරය වෙනුවෙන් බොක්කෙන්ම සපෝර්ට් එක දුන්නු බව. අම්මට රට කේලම් කියන ගමන් මේ ඉබ්බා මයිනට එකෙන්ම උදව් කරා.

                                               මෙහෙම මෙහෙම කාලේ ගෙවෙද්දි කුක්කුඩෝල්ගෙ අප්පා දවසක් මයිනගෙ මව්තුමියත් කේක් ගෙඩිය වගෙ බයිසිකලේ වාඩි කරන් එද්දි මයිනගෙ පියාණන්ගෙ පූටාරය නවත්තලා.

කුක්කුඩෝල්ගෙ අප්පා : - "මේ උඹව හම්බ වෙන්නමයි හිටියෙ, උඹගෙ කොල්ලො දෙන්නගෙන් එකෙක් එනවා මගෙ කෙල්ල පස්සෙන්. ඒක නවත්තන්න කියාපං"

මයිනගෙ පිය රජානෝ :- දැන් කොයි එකාද පස්සෙන් එන්නෙ

කුක්කුඩෝල්ගෙ අප්පා :- කොයි එකාද දන්නෙ  නෑ මට අහුවෙච්ච වෙලාවට මම බලා ගන්නං.

මයිනගෙ පිය රජු :- ලොකු එකාගෙ බෙල්ලෙ සුරයක් තියෙනව, පොඩි එකාගෙ නෑ. අහුවෙච්ච වෙලාවට අල්ල ගනිං කෝ"

                                                  පිය රජු දන්නව පුතණ්ඩියො දෙන්නගෙම තරම එකෙක් ෆේස්ටු ෆේස් ගේම ඉල්ලනව අනිත් එකා කාළ වේළාව බලා නින්ජා ප්රහාරයක් දියත් කරනවා. ඒක නිසා පියාණෝ තුල බියක් නැත.

මයිනගෙ මවු :- ඔව් ඔව් මේ උඹගෙ තේ, පොල්, රබර් වතු දැකලා නල්ල මලේ කුමාරිහාමි අල්ල ගන්නම ඕනේ. අනේ මේ කසිප්පු ගහාලා කාණු පල්ලෙ වැටිලා ඉන්න තෝගෙ දූ ගන්න අපේ එකාට පිස්සු නේ. #@%%^,. %&$#%.. €$&^.. @#%%%#@ උඹළගෙත් හිතේ ඇති ඌව අල්ල ගන්න.

                                                     ඒ සොඳුරැ වාග් මාලාව හමුවේ කුක්කුඩෝල්ගෙ අප්පා ඉතිං කන් දෙකේ ඇඟිලි ගහාගෙන මාරැ. හැබැයි ඉතිං නූළට ගිණි ඇවිළිච්ච තුං හුළස් රතිඤ්ඤාව වගෙ මවු එන්නෙ මයිනා ඉස්රහා පුපුරන්න. බව දන්නා ආදරබර පියා මග දිගට නවත්වමින් සියල්ලො සමග කතා බහා කරමින් එතුමාගෙ ආදරණිය පොඩි නැන්දගෙ ගෙට ගොඩ වෙලා බුළත්විටක් එහෙම හපලා වෙලාව පරක්කු කරනවා. නැත්තං ඉතිං මේ ඇවිළිලා ඉන්න තරමට අහිංසක මයිනට වදින වැදිල්ල අප්පුච්චා දන්නවා.

                                                                 කරැමේ ගෙවන්න තියෙන තියෙන වෙලාවට කෝච්චිත් මහ පාරෙ යන්නැහෙ ගොං මයිනත් "පොඩි ආච්චි"  කියාගෙන   ගේට්ටුවෙන්  ඇතුල් උනා.   අනේ ඉතිං සාරියක් පටලන් හිටපු රංජනි අක්කා අසුරැ සැනින් රෙදි වැළ පාත් වෙනවට උස්සලා ගහාලා තිබුනු ගිනීසීරිය ලීය අරන් කකුලට පාගලා කඩලා ගත්තා. පළවෙනි ප්රහාරය පාද හරහා ඉතිරිය ඉතිං ශරිර කූඩුව කියන පිට්ටනිය සිසාරා.

                           අර වයසක පොඩි ආච්චිටයි බාප්පා කෙනෙකුගෙ දුවෙක් ඇවිත් එහෙ හිටියා ඒකිටයි පිං සිද්ධ වෙන්න යංතං නොමැරි බේරැනා. පොඩි ආච්චිටත් මළ ඕවර් ඉතිං දැම්මා සද්දයක්
"
උඹ මේ කොල්ලා මරං කන්නැතුව ඉඳපං රංජනි. බැළුවොත් ඇත්තං මූ මරං කන්න හදන්නෙ"

                                 එදා දවස ආච්චි ළඟට වෙලා ඉඳලා ඊළඟ දවසෙ ගෙදරට පාත් උනා.   ඕං ඉතිං මයිනගෙ  යාළුවො පිරිස හවස්ජාමේ ආවම මවු දේවිය ඉතිං පෙරදා සිද්දිය කියනව.

"
අර කසිප්පුවා ඊයේ ආවා ඌගෙ නල්ල මලේ දුවගෙ පස්සෙන් එන එකා ගැන අහන්න. මම කියලා දුන්නා කනේ ඇඟිළි ගහ ගන්න"   "මං මූ මරණව මට ආරංචි උනොත් එහෙම ආයෙමත්"

     එවා කියලා ඉවර වෙලා සුපුරැදු වැකිය
"
මූ පොඩි එකාගෙ පයට පෑගෙන දූවිල්ලක් තරං වටින්නෙ නෑ" ඕං ඔහොමයි මයිනගෙ මවු මයිනට ගෞරව නාම දුන්නෙ.


                                                                මේ කියන දවස්වල වැස්සකට තෙමි අව්වට වේලි නැවත වැස්කට තෙමිම හේතුවෙන් මයිනට උන හැදුනා. මේ උනේ වැඩි වෙලා සන්නිපාත වෙලා මයිනට දවස් 7ක් 8ක් විතර ගෙයින් එළියට බැසිය නොහැකි තත්වයක් උදා උනා. වෙනදා දවසට සැරයක් පේන්න යන ප්රේමවන්ත මයිනා නැති නිසා කුක්කුඩෝල්ට දුක දැනි සංවේගයට පත්ව විස්තර සොයද්දි අපේ අපත නඩේ දීපු තොරතුරැවලට අනුව මයිනා වළ පයයි ගොඩ පයයි. හෙට අනිද්දම මැරෙන සයිස් එකක් තමා තියෙන්නෙ මළ ගෙදරට උවමනා  කරන කටයුතු සූදානම් කරන ගමන් වගෙ තමා අපේ අපතයො ඉඳලා තියෙන්නෙ.

                                                          ඕං මයිනගෙ මල්ලි තඩි චොකලට් ප්රින්ගල් එකකුත් අරන් ගෙට ආවා. මයිනා ඉතිං ඇඟ පත පණ නැතුව සාලේ මැද්දෙ දිග පුටුවෙ පතබෑවිලා ඉන්නවා. මයිනගෙ අතිජාත මිත් තඩියත් ඉන්නවා. අරැ අර චොකලට් එක දිග  ඇරලා හැම දෙනාටම බෙදුවා. තඩියා ඉතිං ඒක කාලා අරැගෙන් ඇහුව්වා

"
කොහෙන්ද බං චොකලට් උඹට"

"
අපේ නෑනා දුන්නා බං අයියා ලෙඩ වෙලා බලන්න එන්න විදියක් නෑනෙ"

                                                                 මවු දේවිය තේ බිබි හිටපු මග් එකෙන් මයිනගෙ ඔළුවට. ලෙඩ වෙලා නැගිට ගන්න බැරැව හිටපු එකාට මග් එකෙන් ගහැව්වාම  හිතා ගන්න පුලුවන් නෙ ගෘහස්ත ප්රචන්ඩත්වයට මයිනා හසු වෙච්ච තරම්.

ලෙඩ සනීප වෙලා කුක්කුඩෝල් බලන්න ගියාම ඇහුව්වා
"
තමුසෙට පිස්සුද අර අපතයා අතට චොකලට් දීලා එව්වෙ"

"
අපෝ ඔයාගෙ යාළුවන්ට දුන්නම එයාලා කනවනෙ. ඒක හින්දා මල්ලිට දුන්නෙ"
"
තමුසෙ මහ මෝඩ අට මගලයක් ඇත්තටම"
අනේ ඉතිං මේ හරකි හුරතල් වෙලා පපුවට ඔළුව තියං කියාපි



"
ඉතිං එයා මගෙ මස්සිනා නේ අයියෙ" කියලා.

කාට කියන්නද ශාන්ත මේවා. තව ඉවර නෑ පස්සෙ කියන්නම්